Gecenin Rengi Raflarda
- Reads 34,331
- Votes 5
- Parts 1
MatureComplete Thu, Jul 13, 2023
08.11.2022 psikoloji ve psikolojik kategorilerinde 4 numarada
Ters köşe olmaya hazır olun...
Okurları en çok şaşırtan hikaye!
Mutlu bir evliliği olan Duru, kocasıyla geçirdiği trafik kazasında bebeğini kaybeder. Kaybının ardından psikolojik sorunlarla boğuşan genç kadın, hayatında bazı değişiklikler olduğunu iddia ediyordur. Kazadan sonra hastanede uyandığında yanında olan adam kocası değildir. Her ne kadar tıpkı onun gibi görünse ve onun gibi davransa da evinde kalan adamın bir başkası olduğu fikriyle boğuşan genç kadına, Capgras Sendromu tanısı konur.
Duru ise bunun psikolojik bir sorun olduğunu düşünmüyordur. Kocasının gerçek kimliğini açığa çıkarmak adına, hem zihniyle hem de tıp literatürüyle bir savaşa girişir. Çevresi, ailesi de dâhil olmak üzere ona inanmayan insanlarla çevrilmişken bir doktordan yardım ister.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi. Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...
Renklerin Katili
WATTY 2017 Büyük Buluşlar Kazananı Makas darbelerini ihtişamla gezdiriyor kurbanının bedeninde. Önce ruhunu bedenine bağlayan ilmekleri kesiyor teker teker; sonra ayırıyor ruhu fani bedenden. Bedenden ayırdığı ruhlar birleşiyor; adamın maharetli ellerinde toplanıyor. Ellerinin ucunda bir silah beliriyor. Silahı alırken bir eli; diğer eli kalemine sarılıyor. Kurbanlar tuvale, silah fırçaya dönüşüyor. Paletine daldırdığı boyalar renk cümbüşü oluştururcasına birbirleriyle kaynaşıyor. Tüm bunların şaheseri, tuvalin önünde oturuyor. Adı, Renklerin Katili oluyor. "Cinayet, sanattır." Kapak Yapımı: @CalantheComplete
Ceza Kulübü
Siz: Yarın arşiv odasının anahtarı sende miydi? Can Aral: Kim olduğuna bağlı. Çevrimiçi Yazıyor... Siz: Anlamadım? Can Aral: Diyorum ki, Can Aral: Sevdiğim biriysen bende, sevmediğim biriysen kayıp. Siz: Ne kadar boş bir mizah anlayışın var. Can Aral: Demek ki ikinci seçenekmiş. ---- "Ceza kulübü" isimdeki tek kitap. Kitap tamamen şahsıma aittir. **KARANLIK AKADEMİ**
KAYIP
Özgür olmak. Hissetmek. Keşfetmek. Tüm yaptıklarımın tek sebebiydi bu üç madde. Her şeyin tek sebebi. Özgür olmak istiyordum. Hissetmek istiyordum ve kendimi keşfetmek istiyordum. Kendi içimde ben bile yabancıysam benliğime nasıl Hissedecek, Özgür olacak ve Keşfedecektim. Bu yüzden bu yola çıktım. Özgür olmak, Hissetmek ve keşfetmek için...Complete
YAFTA
Adeleti kendi yöntemiyle sağlamaya çalışan bir Savcı ile, onun izini takip eden bir Yazılımcı'nın ve ekiplerinin hikayesi. "Geçmişin, geleceğin..." Parmaklarını hafifçe saçıma değdi, bir tutam saçı parmağında oynattı. Acıyla kasılan kalbime rağmen geriye tek bir adım bile atamadım. "Farkında değil misin Serin?" Sesi soğuktu, her zamankinden çok daha farklı bir soğukluk. Gözlerine bile yansımış, canımı acıtıyordu. Bana doğru bir adım daha attı, aramızdaki mesafeyi artık sıfıra indirmişti. "Tüm zamanların bana ait, benim izlerimle dolu..." Bu sefer bir adım geri atabilmiştim, çınlayan kulağımın uğursuz sesi tüm benliğimde yankılanıyordu. Efser'in sözleri zihnimde doğru bir anlama kavuşamıyor, karma karışık olan zihnimi daha fazla alabora ediyordu. Aramızda açılan mesafeyi kısa sürede kapattı, ellerinin teki sırtımı yasladığım duvardaydı. Diğerini ise usulca çeneme koydu ve bakışlarımı ondan kaçırmama izin vermeyecek bir pozisyonda tuttu. "Artık, beni her şeyimle hatırlıyorsun dimi?" Ona cevap veremedim ancak zihnimin cevabı artık netti. Çünkü hatırlıyordum; onu ilk gördüğümde vücuduma çarpan soğuk rüzgarın etkisini, gözlerine ilk baktığımda hissettiğim baharın esintisini, çocukluğumu, gençliğimi, yetişkinliğimi... İçimde büyüyen ve bir sarmaşık gibi bedenimi elen geçiren o duyguyu hatırlıyordum. Bir yandan delicesine kaçıp uzaklaşmak ama bir yandan da içine düşüp boğulmak istediğim, o arafta kalmış duyguyu, o duygunun sahibini, Efser'i hatırlıyordum. "Sudan korkmasına rağmen okyanusa adım atmaya cesaret eden herkese ithafen.." Yafta: Kişiye isnat edilen haksız suçlama. Tüm hakları saklıdır. Bu isimle yazılmış ilk hikaye. (2024 Ağustos ayında başlamış, düzenlemeleri ile tarihler değişmiştir. Ancak asıl paylaşım yılına ait ekran görüntüleri mevcuttur, herhangi bir usu
İHANETİN DALGALARINDA(DÜZENLEMEDE)
Yıl 2030... Gemicilik artık kendi ülkesinde geçmişten ötürü tamamen yasaklanmıştır. Bir gün ise şartlar ötürü yat ile denize açılır. O macera ve deniz kadınıdır. Fakat peşinde olan ülkesinin geri kafalı,koyu telez denen adamlar yüzünden rotasından şaşar ve bir adaya sığınmaya karar verir. Ada da ise hayatının değişeceğinden bi' haberdir. İhanet bir urgan gibi tam boynunda,şah damarının üzerindeydi...
HARABE (MAİN)
Ruhumun kızıllığında sonsuz bir acıyı doyuran asi pişmanlığın çığlıkları adımlarımı hızlandırıyor. O çığlığa dolanarak azar azar yağmaya başlayan yağmur, bedenimdeki soğuğu kalbimin etrafında topluyor. Kimsenin sesi duyulmuyor. Kumsala, gül yapraklarının üzerine geçmişimi bırakan adımlarım kalp atışlarım ile yarışıyor. Anne, vefanın soluksuz kan damlaları çıplak bedenimin üzerine dökülüyor. Okyanus mavisi beni çağırdı ve ellerim omuzlarımı gizliyor. Anne, Yrouel sana çok kızıyor. Zihnim kara bir kutu, içimdeki kız çocuğu senden nefret ediyor. Ayağımın üzerinde biriken damlalar deniz suyuna karışıyor. Kırmızı gül yaprakları görüş alanımı zehirlemeye devam ediyor. Anne geleceğim geçmişine özeniyor ve bu deniz sarhoş, kırmızı şarap kokuyor. Benim varlığımın tek adı biçare ama yine de okyanus mavisi beni istiyor. Yağmur durmuyor, ayağımın altındaki kum çamur. Tanrı'nın ışığına rağmen günahlarım merhamet istemeyen bir girdap, beni yokluğa doğru çekiyor. Ahde vefa senin önünde diz çökerek kararıyor, kararıyor... Deniz suyu yüzümü okşarken korkularım saçlarıma karışıyor. Artık ayaklarım ıslak kuma dokunmuyor. Anne. Anne bak, senin ruhundaki acizlik en sonunda beni öldürüyor. HARABE SERİSİ'nin ilk kitabıdır.Complete
Kurt Ve Kuzu
"Çöplük" Hikayesinden tanıdığınız Kurt ve Kuzu'nun hikayesidir. Kapak Tasarımı içi asilyezza adlı kullanıcıya çok teşekkür ederim :) Uyarı: Fazlasıyla arsız Kurt ve Kuzu'nun hikayesi olduğu için Argo kelimeler ile Edepsiz sahneler çokça bulunmaktadır. Rahatsız olanlar lütfen okumasın...Complete
KIŞ MASALI - KAR ŞARKILARI 1
Sinemis ve Ali'nin büyük aşkının heyecanıyla, şarkı tadında hayatlarıyla...Complete
Umay-Gerçek Ailem-
Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.
Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi. Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...
More detailsContent Guidelines