Story cover for VERTEX by mervegnr_
VERTEX
  • WpView
    Reads 19,511
  • WpVote
    Votes 2,510
  • WpPart
    Parts 13
  • WpView
    Reads 19,511
  • WpVote
    Votes 2,510
  • WpPart
    Parts 13
Ongoing, First published Jan 21, 2022
Mature
Yüzyıllardır aynı şey; büyük balık küçük balığı yer.
**
Hikayede +18 unsurlar olacaktır, lütfen yaşı küçükler okumasın. 

"Benim kaybedecek bir şeyim de yok." 

Elini kaldırdı, çenemi iki parmağının arasına aldı. Ben canımın acımasına kendimi alıştırmıştım fakat aksi oldu. Başparmağımla çenemi ileri geri hareketlerle okşadı.

"Yanılıyorsun Ariadne... Senin, kaybedecek daha çok şeyin var."

Bu söz bana yapacaklarının fragmanıydı, biliyordum. 

"Şu an," işaret parmağının sırtını köprücük kemiğimin üzerinde gezdirdi. Oradan da tulumumun fermuarına gitti. "Hiçbir şeyini," Fermuarı karnıma kadar indirdi. "Kaybetmiş değilsin." 

Her şeyin bittiğini düşündüğüm an, daha hiçbir şeyin başlamamış olduğu andı. Asıl bundan sonra her şeyimi bir bir kaybedecektim. Doğru söylüyordu. 

"Ve emin ol..." Omzumun üzerindeki saçlarımı özenle sırtımın gerisine doğru atıp dudaklarını kulağıma doğru yaklaştırdı. "Bir zifte dönüşmeden önce, her şeyini tek tek kaybedeceksin."
All Rights Reserved
Sign up to add VERTEX to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
KROM VE KEMİK BxB cover
NEHY-KİMSEDEN SONRA +18  cover
Yansın zaten yanıyor  cover
Safe With You cover
CEVAP 1979 cover
MIHRA  cover
ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )  cover
Mavi Ruhlar cover
Asena deniz (gerçek ailem) cover
KIYAMET TOHUMLARI cover

KROM VE KEMİK BxB

52 parts Complete

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?