ARKADAS VE SUPRIZ

0536**: Beni izleyeceğine keşke maçı izleseydin. Alina: Pardon? Kimsin? 0536**: Maçta gözünü ayıramadığın o kişiyim Alina: Egoist. ••• 📣 Küfür ve Argo içerir. - 13.02.2026 💜

Boşanmayı planlıyorlardı ama onları birbirine bağlayan etkenler değil, kaderleriydi... Bilmiyorlardı.

Demir_yaman: Kafamdaki sesler susmuyor. @Demirinpenasi Neyin var bilmiyorum ama kafandan geçen her bir sesi dinleyebilirim. Onlar tamamen susup kaybolana kadar. (Gönderi sahibi bu yorumu beğendi) -Eğlenmek ve eğlendirmek için yazıyorum abartı gelebilecek sahneler olabilir-

Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Simayalenda:Neyse işte bende gittim annemle altın gününe Simayalenda:Gittim anneannenin ellerinden öptüm Simayalenda:'Maaşallah' dedi bana Simayalenda:Galiba güzel bir kızım Simayalenda:Bu güzellik bir gün başıma bela olacak Simayalenda:Sonra 'benim bir torunum var,siz ikiniz yan yana hollywood çifti gibi olursunuz' dedi Simayalenda:Sonra bana numaranı verdi Simayalenda:Ama benden söylemesi anneannene pek güvenme Simayalenda:İki gülümsedik diye kadın numaranı verdi Simayalenda:İşte şimdi biz ruh ikizi olduk Simayalenda:Anneannen bağları bağladı |TEXTİNG|

kuzeyata: Derse geciktin kuzeyata: Bir şey mi oldu liva: sen kimsin? kuzeyata: Nasıl yani? liva: cidden soruyorum sen kimsin? kuzeyata: Harbiden tanımıyor musun? liva: tanımıyorum, tanımam mı gerekiyordu? Liva Pınar; gürültüyü kendine dert edinmiş, yalnızlıkta huzur bulmuş genç bir kızdır. Küçüklüğünden bu yana onunla gelen psikolojik sorunları liseye geçtiğinde daha da artar ve işin içinden çıkamaz. Zamanla, dışarıdan bakan herkesin anlayabileceği gözle görülür sorunlarının oluşmasıyla kendini okul ve ev döngüsünün içinde bulur. Kimseyle iletişime geçmeyen Liva'yı fark eden sınıfın konuşkan, futbolcu çocuğu Kuzey Ata; Liva'nın durumuna kayıtsız kalamaz ve kendini Liva'ya yardım ederken bulur. 150426

"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."