Sendrom

Sendrom

  • WpView
    Reads 150
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 14, 2015
WpInfo
Fiction
Social Themes
Üzerinden sevincini yere bırakıp siktir olup gitti o şehirden fakir genç. Tekrar döndüğünde mutluluk saçacak kadar... Hayatın acımasız tarafıyla çok erken tanışan bir çocuğunun, çocuk yaşta aldığı intikamlar ve bunun sonucunda gelişen başına aldığı tonlarca bela. Dinlenmemekten değil,sadece cevap alamamaktan korkuyorum.Uyku hapları.. Onları almadığım zaman uyuyamıyorum. Bir de ağrı kesiciler..Hem baş ağrımı kesiyor,hem de beynimi bulandırıp uyutuyor. Sevmeme ve daha sıkı bağlanmama izin vermiyorsun. Daralıyorum.
All Rights Reserved
#66
milena
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • MÛTENÂ
  • Sonradan Gelen | Texting
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • Diyetisyen |Texting
  • Nar Çiçeği
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • SINIR |Tamamlandı|
  • KOR | Yarı Texting
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

More details
WpActionLinkContent Guidelines