RİTİM
  • WpView
    Reads 27
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 23, 2022
Çığlık atarak hastane koridorlarını arkamda bırakıyordum. Koşuyordum ama bir yere varamıyordum. Geçirdiğim şok bedenime ağır geliyor, başımı döndürüyordu. Arkamdan bana bağıran bir kaç kişinin sesini boğuk olarak duyuyordum. Artık hayatta ne tek başınaydım ne de yalnızdım. Karnımdaki çocuk bana mı aitti? Hayır değildi. Ona sahip miydim? Hayır değildim. Beni sever miydi? Bence sevmezdi. Düşüncelerimden sıyrılıp kendimi nihayet dışarı attığımda insanların bana garip bakışlarını hissediyordum. Çığlık atıyordum ama beni kimse görmüyor, duymuyordu. İşte benim hikayem şimdi başlıyordu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • GÜLÇEHRE
  • Sıkıntılı Müvekkil
  • My Baby|GAY
  • CEYLAN
  • Yunanlı Aşığım (18+)
  • BİR EV BEŞ YABANCI
  • Yasak Çekim
  • Pixie | daddy issues
  • Her Şey Para İçin!
  • Yasak Şafak

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

More details
WpActionLinkContent Guidelines