Kadın

Böyle olmamalı dedi kadın kendi kendine. Her zaman da böyleydi zaten hep kendi kendine konuşurdu. Ne eksildi hayatımdan diye düşündü bir an ya da ne eklendi. Cevap bulamadığı soruların içinde boğulurken buldu kendini. Hayat ona oyun mu oynuyordu ? Tek gerçekleri sigarası,ucuz şarabı ve bir kaç kağıt parçasıydı. Tek dostu bunlardı hayatında. Fazlasını ne zaman isterse daha çok dibe vuruyordu. Hem de her defasında. Zaten dünya'ya gelmesi bile yanlışlıkla olmuştu. Bilmediği babasından olan bir kadındı o. Hayata yenik başlamıştı. Geleceğinin de çok iyi olması beklenemezdi. Yaşadıkça büyürüm demişti,yaşadıkça daha beter olacağını bilmeden. Her gün ölmek istedi ama onu bile beceremedi. Artık yaşamanın ne olduğunu ya da amacının ne olduğundan habersiz bir güne uyanıyor,penceresinin önüne dikiliyor ve tüm gün oradan geçen insanlara nefret ile bakıyordu. Dünyanın en zararlı varlıkların insan olduğuna inanırdı. Ki öyleydi onun için.