Meftun
- Reads 180,740
- Votes 5,170
- Parts 34
atışımi yapmamla yine tam anlindan vurmuştum itin, gururla gülümsedim
'komutanim yine şaşırtmadıniz" diye telsizden ses gelmesiyle dudaklarım kivrildi
" tabi aslan parçası kanimizda var " dedim , arkamda bir inleme sesi duymamla oraya döndüm , bir düşman ayaklarımın altında yere serildi beni vurmak üzereydi bizim askerler vurdu diye düşünürken , elinde uzun demir sopasiyla duran sadece gözleri goruncek şekilde yemeni takmış kıza baktım bu küçük kizmi vurmuştu kendinden iki kat büyük düşmanı,ağzımı açıp birşey diyememistim gözlerimi onun yeşil gözlerinden alamiyordum kendine gel oğlum koskoca komutansin sen , birşey dememe izin vermeden demir sopayı önüme atıp eteğinden tutarak uzaklaştı
ne oluyordu bana neden konusmamistim
EVET ARKADASLAR YENİ HİKAYEM UMARİM BEGENİRSİNİZ ...
All Rights Reserved
#2
askeraşkı
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Aynı Gökyüzünde
Kızlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adamın kulaklarının bizimkinden biraz daha iyi çalışıp çalışmadığını kesinlikle kontrol edin. Hayatımın rezilliğini yaşadım, bari size ibret olsun. İtalyan şarap bağlarından, tıkır tıkır lüks hayatından kopup gelmiş o cool adama ilk baktığımda, kafamda kurduğum cümleleri içimden geçiriyorum sanıyordum. Hani... "Bu ne böyle?" "Oha, meteor mu?" "Taş mı bu?" "Cennetten mi düştün?" Falan. İç sesim kendi içinde bağıra çağıra devam ederken dışarıdan gayet sakin, kendi halinde bir kız gibi göründüğümü sanıyordum. Meğer iç sesim değilmiş. Bayağı bildiğin yüksek sesle konuşuyormuşum. Adam da her şeyi duymuş tabii. O an yüzüne yerleşen kahkaha, gülmemek için kendini zor tutuşu, başını hafifçe çevirişi... Benim de gerçeği anladığım o birkaç saniyelik dehşet... Gerçekten hayatımın en başarılı tiyatro performanslarından biriydi. Üstelik rezillik bununla da bitmedi. Aylar önce yaptığım o utanç verici hareket, dönüp dolaşıp yine karşıma çıkmasın mı? Leonardo yüzüme baka baka: "Sizin iç seslerinizde bir problem var sanırım. İlk tanıştığımızda da duymadığımı zannedip bana yürümüştün." DEMEZ Mİ? Yerin dibine girmek yetmedi. Üstüne beton döktüler. Şimdi siz düşünün... Bir tarafta Konyalı, deli dolu, ağzından çıkanı bazen kendi bile duymayan Rüveyda. Diğer tarafta İtalya'dan çıkıp İstanbul'a gelmiş, coolluğuyla insanın sinirlerini bozan Leonardo Mancini. İki farklı hayat. İki farklı kültür. İki farklı dünya. Ve nedense yolları aynı yerde kesişiyor. Ben bu İtalyan'ı kendime nasıl âşık ettim? Daha önemlisi... Bu kadar rezillikten sonra hâlâ bana nasıl âşık oldu? Onu da gelin birlikte öğrenelim. Rüveyda & Leonardo'nun bol kahkahalı, bol rezillikli ve biraz da romantik hikâyesi. ☕️🇮🇹🤎
Afitap
Vatan. Beş harf. Canım. Beş harf. İkisini de birbirinden ayırt etmememin sebebi, beş harf olmasından kaynaklı değildi. Vatan, canımdı. Canım, vatandı. Birbirinden ayırt edilemez, birbirinden ayrı düşemezdi. Canım var oldukça vatana hizmet edecektim, bu on yaşındaki kız çocuğunun babasının tabutunun üzerindeki bayrağı okşarken ettiği yemindi. ••• 'Afitap ne demek?' 'Aylin, ayın ışığı demekmiş. İsmini ilk duyduğumda anlamını merak etmiştim. Sen isminin anlamını taşıyan bir kadınsın Aylin. Sen ay ışığısın, sen benim karanlık gecelerime düşen ışıksın, önümü aydınlatırsın. İsminin anlamına ters düşen diğer yanın, gündümüzü de aydınlatıyor olman. Bu yüzden afitapsın, bu yüzden Aylin'imsin. Hem gündümüzü, hem gecemi aydınlatan o görkemli ışıksın...'Complete
Sipahi
Yetiştirme yurdundan çıktıktan sonra ailesi hakkında hiçbir bilgi edinemeyen Yazgı Günce, bir gün kapısına gelen fotoğraf ve bebeklik battaniyesi ile geçmişi hakkında ilk kez bir şey bulur. Yazgı bulduğu bilginin peşinden giderken Akifle tanışır. Hayat onlara yeni yeni yollar açarken, bu ikili için beklenmedik şeyler olacaktır. Aralarındaki bağın küçük bir tesadüften fazlası olduğunu anlayan ikili için zor günler, mutlu günler kadar yakındır. "Ortak acılar, bu acıyı ortak yaşayan insanları bir araya getirir Yazgı." Tüm hakları saklıdır.
Mavi Girift (✓)
İslâmî bir kurgudur... "Oruç yemek yememek, su içmemek gibi görünebilir fakat bundan ibaret değildir. Dilin yalandan, gözün haramdan, elin yanlıştan, burnu haram kokulardan, kulakların hayırsız sözlerden korumaktır. Oruç sadece yemek yemeyerek tutu-" Ani bir biçimde doğrulup sesini yükseltirken irkilerek sustum. Üç gündür bu evde nasıl duruyor anlamış değildim. "Anlatma bana. Beni senden ayıracak hiçbir şey anlatma bana! Seni özlüyorum! Özleminden ölüyorum!" Sesi konuştukça- pardon. Sesi anırdıkça yükselirken korkuyla yerimden doğruldum. Ses evi inletirken Umut'un bunu duymaması için kış uykusunda olması gerekir. Gözleri kararmış adam üzerime hırslı bir adım attığında korkuyla geri çekildim. Anlındaki damar sekerken onun böyle zıvanadan çıktığını görmek gerçekten güç bir meziytti. "Sakin ol ve odamdan çık. Ben demedim sana yemin et." Dedim sakinlikle. Fakat o şuan nefes alsam bile üzerime atlayıp beni parçalayacak olduğundan ne dediğimin bir önemi yoktu. "Seni boğana kadar severim Ebrar. Nefessizlikten çok zevkle çırpınırsın ama seni bırakmam!" Diye hırladığında eskiden olsa bu cümlesine verecek çok cevabım varken şimdi sadece utançla başımı eğdim. Ne diyebilirim ki? Uzun süreli hatta bana zamanın durduğunu bile düşündüren sessizlik oldu. Benden uzak durmasını söylediğim adamın sözlerine hayıflandım. "Yalvarıyorum. Şu nikahı benimle yap. Dayanamıyorum. Yalan söylediğimi gördün mü hiç Ebrar? Hiç dayanamadığımı duydun mu? Samimiyim. Lütfen. Yalvarıyorum." Kalbim tir tir titredi. O an kapı tıklandı. _ Yayın tarihi: 12.07.2022 Final tarihi: 06.11.2022Complete
Acısı Dinmeyen İzler
Altemur: "Askerim ben, ölüm şah damarımda daha yakın. Ölebilirim doktor." Alin: "O zaman peşinden bende ölürüm. Ölüm yokluğun kadar canımı acıtmaz Yüzbaşı." Daha küçük yaşlarda ruhu bedenini terk eden o kızdı Alin Kutseli. Hayatına giren insanların hepsinin acı dolu çıkışları olmuştu. Ancak bu sefer kaybeden olmak istemiyordu. Aşkta ve dostlukta kazanmak istiyordu. Peki kazanabilecek miydi? [Kitap ikinci bölüm ile akıcılığını kazanmıştır. İlk bölüm descendants of the sun dizisinden esinlenerek yazılmıştır.] Yeni Hikaye #1 Mutsuzson #1 Kaos #1Complete
TANIDIK KARIM
TANIDIK KARIM | Yarı Texting Anlaşmalı evlilik yaptığı ve bir kez bile görmediği kocasının yaptığı kaza yüzünden, onun yanına gidip ilk tanışmasını yaptığı kocasıyla arkasına bile bakmadan kaçtığı Mardin'e geri dönmek zorunda kalan Zemheri, onun her anında yanında olan yakın arkadaşı Zoe ve hatırlamadığı anlaşmalı karısıyla yaşamaya çalışan Onat'ın hikayesine hepiniz hoş geldiniz 🦋🤗
Sana Rağmen...
Bir zamanlar küçük bir şehrin lüks semtlerinde ünlü bir ressam varmış. Ressamın yanında ise bir adam oturuyormuş, onun patronuymuş. Patronu ne isterse onu çizermiş. Bir gün patronu demiş ki, "Geçmişin izlerinden kurtulmaya çalışan bir adam çiz, Carlos." Ressam kaşlarını çatmış. Bir süre anlayamamış ne demek istediğini. "Çizsene, neden öyle bakıyorsun?" demiş patron. Bakışları dalgalanmış bir an. Ressam ikiletmemiş. Siyah renklerin hakim olduğu bir adam silueti oluşturmuş tuval üzerinde. Patron onu izlerken gülümsemiş. "Carlos?" demiş sorar gibi. "Onun hayatını biraz renklendirir misin?" Şaşırmış Carlos. "Efendimiz," demiş. "Geçmişi kötü olan bir adamdan bahsettiniz." Ressam için kötü geçmiş, sadece siyah ve gri tonlarını yansıtıyormuş. Patron başını sallamış. "Haklısın, Carlos." Gülümseyişi genişlemiş. "Ancak onun da hayatını renklendirmeye hakkı var, öyle değil mi?" Hiç düşünmemiş bile, patron. Kaşlarını sertçe çatıp tuvale bakmış. "Yanına bir kadın çiz. Renkleri canlı olsun." Carlos yine ikiletmemiş, bir kadın çizmiş. Renkleri çok canlıymış. Yanındaki siyahlar içinde kalan adam halinden utanmış. Kendini böyle bir kadına layık görememiş. "Efendimiz," demiş tekrar. "Sizce de çok uyumsuz değil mi?" Patron derin bir nefes almış. "Değil," demiş direkt. "Bir kadın renklerinden vazgeçmediği sürece canlandıramayacağı hiçbir renk yoktur." Carlos'un bakışlarından geçen cümleleri görünce sessizce burnundan gülmüş. "Evet, Carlos. Siyahı bile." Siyah her renge kasvet veren, baskın bir renkti. Onun değdiği her renk özünü kaybeder, canlılığını yitirirdi. Bir insanı simsiyah yapmak ise çok zordu. Ona bunu yapacak güç ancak ve ancak siyah bir kalp olabilirdi. Kötülük kokan siyah bir kalp... O hâlde gelin, zorla siyaha maruz bırakılan o adamın, bir kadınla nasıl hayat bulduğunu sizlerle okuyalım.Complete
SAVAŞIN KÜLLERİ Tamamlandı (düzenleniyor)
Yüzbaşı Ömrüm Kırlangıç, yıllarını görevine adamış bir subaydır. Zorlu geçmişi, katı disiplini ve güçlü duruşuyla tanınır. Ancak beklemediği bir emirle her şey değişir: Yeni bir tim kuracak ve istemediği biriyle yan yana çalışacaktır. Görevler tehlikelidir. İhanet yakındadır. Geçmişin acıları ise her an yüzeye çıkmak üzeredir. SAVAŞIN KÜLLERİ, bir timin kurulma sürecini, verilen mücadeleleri ve karakterlerin iç dünyasını sade ama derin bir dille anlatıyor. Aksiyonla dramın, görevle duygunun iç içe geçtiği bu hikâyede; sadakat, kayıp, cesaret ve bağlar yeniden tanımlanıyor.Complete
Küçük Bir Sır✓
Sessiz yağmur damlaları arasında yürüyordum, Kendimi etrafımdaki insanları izlerken buldum herkes Kafalarını eğmişti, Yağmurdan Kaçıyorlardı sanki anlamışlardı çaresiz olduklarını üzüntüleri,gülüşleri gözlerinden gelen yaşlarla yağmurun birleşimiyle adeta ölü gibiydiler.. Beni bu hastalık ve bu karanlıktan kurtarabilir misin?,unutma ben senim sen bensin.. Hani derler ya, herkes kendi için yaşar çoğunun fikri bu ama başkaları için her şeyi yapabilirler. Peki ya sen? Sen yapar mıydın. Defalarca üzülmene rağmen onu sever miydin? Ben sevdim.. son sözüm.. ''Onlara çok iyi bak.'' Olmuştu Taki kendimi onun kollarında bulana kadar. Sarp:Ada yalvarırım aç gözlerini lütfen çok özür dilerim böyle olsun istemedim,gerçekten kimse yok mu AMBULANSI ARAYIN! lütfen,lütfen bırakma beni.. Kollarımda bedenimde hissettiğim o eller ve onun gözünden akan her yaşı beni son pişmanlığıma götürmüştü Yada son muydu? sıralama. Bir #4 Bulmaca #2 Sırrı #1 Mesafe #50 Piskoloji #4 Ada #21Complete
Aldattın mı Beni?
*yarı texting !Yaşarken önünüze çıkan bazı hatalar, bambaşka doğruları çağırmak için kaderin size sunduğu oyunlardır. Hazel'e her şey bitti dedirten o hatayı ve aslında hatanın nasıl bir doğruya açılıyor olduğunu görmek isterseniz eğer, küçük bir yolculuğa çıkartmak istiyorum sizi... 05**: Ben daha soyut bir tanışma planlamıştım aslında 05**: Benim taşıyamadığım 05**: Artık benden taşan hislerimle tanıştırmak istiyorum seni 05**: Gizli saklı köşelerde senin haberin olmadan geberip gitmekten köpek gibi korkuyorum 05**: Beni gör 05**: Beni tanı 05**: Beni artık hisset istiyorum !İlk bölümleri, hatta kurgunun ilk yarısını mümkün olduğunca ön yargılarınızı geri tutarak okumanızı öneririm, hikayeden kaçmadan önce Hazel'in doğruyu bulması için ona bir şans tanıyın (: ~~ 300421'Complete
Kızlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adamın kulaklarının bizimkinden biraz daha iyi çalışıp çalışmadığını kesinlikle kontrol edin. Hayatımın rezilliğini yaşadım, bari size ibret olsun. İtalyan şarap bağlarından, tıkır tıkır lüks hayatından kopup gelmiş o cool adama ilk baktığımda, kafamda kurduğum cümleleri içimden geçiriyorum sanıyordum. Hani... "Bu ne böyle?" "Oha, meteor mu?" "Taş mı bu?" "Cennetten mi düştün?" Falan. İç sesim kendi içinde bağıra çağıra devam ederken dışarıdan gayet sakin, kendi halinde bir kız gibi göründüğümü sanıyordum. Meğer iç sesim değilmiş. Bayağı bildiğin yüksek sesle konuşuyormuşum. Adam da her şeyi duymuş tabii. O an yüzüne yerleşen kahkaha, gülmemek için kendini zor tutuşu, başını hafifçe çevirişi... Benim de gerçeği anladığım o birkaç saniyelik dehşet... Gerçekten hayatımın en başarılı tiyatro performanslarından biriydi. Üstelik rezillik bununla da bitmedi. Aylar önce yaptığım o utanç verici hareket, dönüp dolaşıp yine karşıma çıkmasın mı? Leonardo yüzüme baka baka: "Sizin iç seslerinizde bir problem var sanırım. İlk tanıştığımızda da duymadığımı zannedip bana yürümüştün." DEMEZ Mİ? Yerin dibine girmek yetmedi. Üstüne beton döktüler. Şimdi siz düşünün... Bir tarafta Konyalı, deli dolu, ağzından çıkanı bazen kendi bile duymayan Rüveyda. Diğer tarafta İtalya'dan çıkıp İstanbul'a gelmiş, coolluğuyla insanın sinirlerini bozan Leonardo Mancini. İki farklı hayat. İki farklı kültür. İki farklı dünya. Ve nedense yolları aynı yerde kesişiyor. Ben bu İtalyan'ı kendime nasıl âşık ettim? Daha önemlisi... Bu kadar rezillikten sonra hâlâ bana nasıl âşık oldu? Onu da gelin birlikte öğrenelim. Rüveyda & Leonardo'nun bol kahkahalı, bol rezillikli ve biraz da romantik hikâyesi. ☕️🇮🇹🤎
More detailsContent Guidelines