VİCDANSIZLAR ÇETESİ

"Yine mi?" dedi Arya.
"Kafamı yavaşça kapıdan tarafa doğru çevirip sözde iyilik meleği olan ablama baktım. "Ne, yine mi?"
"Neden sürekli olarak yarım saat boyunca ellerini lavoboda bu kadar çok yıkıyorsun, bu normal değil Erva, sen normal değilsin" diyerek düşünceli ve bi o kadar da bana acır bir tavırla odadan çıktı.
"Yine anlamıyorsun," diye mırıldandım. Küçük kardeşinin yaralarını hiçbir zaman merak etmedin ki..
******
Büyümüştüm evet ama artık kimsenin beni yaralayıp kanatmasına izin vermeyecektim, aksine onların yerine ben kendimi yaralayıp kanatıyordum. Bu durumun suçlusu hiç zaman ben olmadım, çünkü tüm yaralarımı onlar açtı ve hiç sarmamak üzere...