KÖRDÜĞÜM

KÖRDÜĞÜM

  • WpView
    Reads 587
  • WpVote
    Votes 78
  • WpPart
    Parts 37
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 7, 2023
Neva Akyel ve Araf Korel.İki savcı babanın çocukları.Dışarıdan ne kadar mükemmel aile olarak gözükseler de iki ailenin de geçmişleri ve gelecekleri karanlık.Saklanan sırlar,söylenmeyen sözler.Ya yıllarca üstü örtülü sırlar birden açığa çıkarsa?Daha doğrusu biri tarafından çıkarttırılırsa.Dışarıdan mükemmel ve sorunsuz bir kız olarak görülen fakat birsürü travmalara sahip olan savcı Harun Akyel'in kızı Neva Akyel.Çocukluğunun yarısı dışarıda arkadaşlarıyla top oynamak yerine akıl hastanelerinde geçmiş ve hala geçmekte olan Celal Korel'in oğlu Araf Korel.Babalarının sıkı arkadaşlığı sayesinde geçmişte her an beraber olan Neva ve Araf'ı yeniden bir araya gelmesini sağlayan olaylar. Çocukluğumuzu nasıl geçirdiysek öyle şekillenir şimdiki benlerimiz.Çocukluğumuzun kötü anları da iz bırakır benliğimizde.Ne kadar silmeye,kaybetmeye çalışsak da o izi kendini hep hissettirir.Çocukluğumuz bizim nefeslerimiz.Çocukluğun kötü anılarını unutmaya çalışmak için birbirlerine nefes olan Araf ve Neva. -Benimle misin Neva? -Daima. -Daima.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines