SISKA.

Kafamı öne eğip takla atan Barış'a bakıyorum. Koşmaya başlayıp aniden üstüne basıyorum. O üstündeki baskıyı anlar anlamaz kalkıp belimden havaya kaldırıyor. Seyirci yok karşımda, boş koltuklar var. Provalardan birindeyiz, bana gururla bakan Emir'e gülümsedim. Belimdeki eller gevşeyip hafifçe ayaklarım yerle buluştu. Arkama baktığımda gerilmiş dudaklarıyla Barış'ı gördüm.
"Bu sefer hallettik." diye mırıldanıp yamuk gülüşünü yüzünden sildi. "Hadi aptal sevgiline koş" diye homurdanınca gözlerimi devirip sahneden koltukların üstüne atladım.
Kalçamda birleşip beni boş koltuklara düşmekten kurtaran elleri düşünüp sırıttım. Dans, hayatım olmuştu. Mükemmel sevgilim Emir de cabası.
Geçen yıl sonu okul gösterimizde Emir dans eşimdi ama basketbol maçında bacağını kırdığında eşimi Barış yapmışlardı.
"Mükemmeldin." diye arsızca fısıldadı. "Biliyorum, ve evet mütevazıyım da" dediğimde kıkırdadı, APTAL. :3