KENDİMİ BULDUM

KENDİMİ BULDUM

  • WpView
    Reads 167
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 3, 2015
Bir kitap gibiydi hayatlarımız. Her sayfada ayrı bir duygu yaşıyorduk , her sayfanın anlamı farklıydı bizim için. Peki önemli miydi içindeki karakterler? Hayatımıza yön verende o karakterler değil miydi zaten? Şimdi kahveni al ve gir yorganın altına unut aklındakileri aç bir müzik ve okumaya başla bu kitabı ve sakın unutma hiçbir şey kitaplar kadar önemli değil hayatımızda. Hayat bir raftı ve biz o raftaki bir kitap. Hep okunmayı bekledik ve şimdi tamda okunmanın sırasıydı... İnsanlarda kitaptaki karakterleri işte. Aç müziği ve gir hayatın içine.
All Rights Reserved
#392
boşluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines