Juego de Niños

Juego de Niños

  • WpView
    OKUNANLAR 11
  • WpVote
    Oylar 0
  • WpPart
    Bölümler 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Sal, Şub 8, 2022
Yo no le temo a la oscuridad- El pequeño de tan solo 8 años gritaba a su amigo el cual no paraba de reírse de él - Ya estoy grande ya no tengo miedo, mírame Nam son tan grande como tu- Un recuerdo lindo, pero porque le causa tanto daño al dueño, porque al recordar su infancia llena de risas la cual siempre amo, la cual siempre presumió como la más feliz de todas, ahora lo lastimada. Quizás si no hubiera estado siempre a su lado, quizás si no se hubieran conocido desde su nacimiento, tal vez en estos momentos se ahorraría tanto sufrimiento, pero sin importar el dolor que pueda sentir su corazón, no cambiará por nada esos recuerdos, cada lágrima ahora derramada no son nada comparadas con todas esa tardes llenas de risas, cada mirada de asco con la que ahora solo lo recibe, siempre será opacada por esa sonrisa acompañada de sus pequeños hoyuelos, porque esos nunca esos ojos nunca le han podido mentir, ambos sufren pero solo uno acepta la verdad del porque tanto dolor.
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • 21 días para romper un hábito [Jikook/Kookmin] [finalizada]
  • Una oportunidad más 🍃Kookmin🍃
  • "Nos Amamos Tanto Que Terminamos Siendo Desconocidos"
  • Solos vs Juntos
  • 𝓜𝓲 𝓐𝓶𝓲𝓰𝓸 𝓘𝓶𝓪𝓰𝓲𝓷𝓪𝓻𝓲𝓸
  • Olor A ㅡ Vainilla ㅡ   ㄴNamjinㄱ  Terminada
  • 🌊 𝓛𝓲𝓶𝓮𝓻𝓮𝓷𝓬𝓲𝓪 🌊 KT

- Lo mejor será darnos un tiempo - Había escuchado eso hace ya varios segundos pero no había captado realmente lo que había mencionado Jungkook. Se repitió esas mismas palabras en su cabeza y no pudo evitar sentir un nudo en su garganta. - ¿Por qué? - fue lo único que pudo decir y volteo su mirada al suelo, no, no quería verle porque su cabeza daba vueltas y no entendía lo que estaba pasando - pensé que-pensé que ¿estabamos bien? - se quejó en su mente al escuchar como su voz se rompió por un momento - - Lo estábamos, lo estamos pero aunque te sigo queriendo yo- - Soltó un suspiro sintiendo como si en cualquier momento fuera a caer al suelo de rodillas pero estaría bien, solo no tenía que mirarle a los ojos. - Solo creo que lo que siento no es suficiente para tener una relación - Respira se recordó tomando con fuerza las mangas de su suéter respira y tranquilízate. ¿Cuantas veces Jimin no le había dicho algo similar a sus anteriores novias? ¿Cuántas veces había dicho palabras iguales por no sentir realmente nada pero no queriendo herirlas? - ¿Ahora que harás? ¿Abrazarme y decirme que lo sientes? - soltó el mayor de la nada con una sonrisa cínica - es obvio que un día sucedería ¿no? Está bien, gracias por tratar de no romperme -mencionó y fue ahí cuando se obligó a si mismo a levantar su mirada pero sin mirar a los ojos del menor - - Hyung... - - No, déjalo así - Soltó una sonrisa fingida y Jungkook lo sabía, sabía que le estaba doliendo pero no mencionaría nada, no podía decir algo más. - Tranquilo -mencionó el mayor pasando al lado del más alto y colocando una mano en su hombro - tú has dicho que un hábito se hace en 21 días ¿no? Así que yo lo tomaré al revez y te alejare de mi vida como si fueras un hábito en 21 días - Termino diciendo eso y entro al restaurante. 😎cover:madisoonbabe 😍antigua Cover por: DonutxLove 😈 Fic corta con capítulos cortos. 😈Centrada en Jungkook x Jimin.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi