Son Nefesim (+18)

" Sen benim değil ailemin gelinisin" dedi Poyraz Nebioğlu. Duyduğu söz karşısında iri gözlerini kırpmadan yaşlar akmaya başlamıştı Zeynep'in.
"Karşımda sakın ağlama! Herşeye ağlayan kadınlardan her zaman nefret etmişimdir." diye sözlerine devam etti.

Zeynep ailesinde gördüğü terbiyede eşin sözünün dinlenmesini öğrenmiş hürmet her zaman kendisinden bile önce gelmişti. Gözlerindeki yaşı silip arkasını döndü.

"Nereye gidiyorsun?" dedi Poyraz şaşırmış bir şekilde.

" Türk kahvesi yapacağım. Beraber içeriz." dedi kalbi acısa da yüzünde oluşturduğu masum gülümsemeyle.

" Sen beni delirteceksin. Yemin ederim aklımı kaçıracagım ." dedi Poyraz Nebioğlu. Her ne yaparsa yapsın bu kadını sinirlendiremiyor diğer kadınlar gibi bağırıp trip attıramıyordu. Bu hiç yaşamadığı ve görmediği bir kadındı.