Gece Gündüz

Sabah kapımda gürültüyle uyanmıştım.Lise ve üniversite yıllarımı bir arada geçirdiğim
arkadaşım ELİF kapıdaydı.Her cumartesi sabahı yapardı bunu!Ben uyuyarak yaşadıklarımdan
kaçmaya çalıştıkca o beni daha da iterdi yaşanmışlıklarıma.Acılardan ve yaşadıklarından
böyle kaçamazsın diye bağırdı üstümden yorganı çekiştirdi ve ''eğer şimdi kalkmazsan bir
bardak su yüzüne geliyor '' diye bağırmaya başladı.Kalktım banyoya gidip elimi yüzümü
yıkadım üstüme çeki düzen verdim o sırada ''kahvaltı hazır uykucu'' diye yanıma geldi elif
oturdu yanıma ve konuşmaya başladık;''artık bırak şu her sabah ablana ve annene duyduğun
kin ve öfkeyi birazda kendini düşün geçmişi görmeyi bırak ,arkana dönme ,unut şu arkanda
bıraktıklarını !'' dedi nasıl unutabilirdim ki nasıl arkamı dönebilirdim geçmişe,
gerçeklerden kaçamazdım. Ne kadar istemesemde artık anne oluyordum...