Córka czasu

Córka czasu

  • WpView
    Reads 7,301
  • WpVote
    Votes 308
  • WpPart
    Parts 25
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Dec 11, 2022
WpInfo
Fanfic
Percy Jackson and the Olympians
"Możesz mnie zabić, ale nie możesz mnie obrażać" "Czy ty naprawdę myślałeś, że pozwolę ci go skrzywdzić tato?" "Słuchaj Nico, świat dzieli się na ludzi którzy cię kochają, ludzi którzy cię nienawidzą i ludzi którzy cię nie znają. On zdecydowanie jest w tej pierwszej grupie." "-Czyli jednak jest w tobie twardziel. - N-nie pozwolę, żeby stała mu się krzywda. - Acha, czyli jednak nie ma. No cóż odczuwam lekkie zawiedzenie, ale to było do przewidzenia." "Nico, jeśli umrzesz zjem ci wszystkie frytki!" "Posłuchaj mnie teraz bardzo uważnie- powiedziałam celując mieczem w jego gardło.- Oddasz mi wszystkie twoje frytki, ciasteczka i całą czekoladę jaką posiadasz. Ach, zapomniałabym. Granaty i broń też." "Szaleni ludzie nie wiedzą, że są szaleni. Ja wiem, że jestem szalona, co sprawia że nie jestem szalona. Czo to nie jest szalone?" "Przygotuj się na szybki zgon, bo inaczej zmuszę cię byś zjadł ten złom!- krzyknęłam. - To było takie piękne!- zawołał Apollo ocierając łzę wzruszenia. - Wiem- odpowiedziałam, po czym przebiłam potwora na wylot." -------------------------------------------------------------- Mam nadzieję, że książka się spodoba. Uprzedzam, że co jakiś czas może się pojawić przekleństwo ;D.
All Rights Reserved
#111
nicodiangelo
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • JEDEN WERS || OKI
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • teacher's pet | yoonmin
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • Ninjago || My Lightbringer
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

More details
WpActionLinkContent Guidelines