Çaresiz

Ben bilmiyorum sadece kalabilecegim bir yer arıyordum"dedim.

Sağ kaşını kaldırıp inanmamış gözlerle bana bakti.

Arkasini dönüp salonun ortasına doğru yürüdü.Yüzünü bana dönünce sordum.
" O adamlar kimdi? "dedim.
Ama cevap alamadım yanına doğru yürürken tekrar sordum.
"Kimdi onlar neden yaralandım hastaneye götürmek yerine buraya getirildim?"dedim
" O adamların kim olduğunu bilmen gerekiyor olmalı o saatte orda hayat kadınları olur müşterilerini tanımıyor musun?"dedi.
Sözleri soğuk duş etkisi yarattı ne olduğumu şaşırdım öfkem kabardikca kabardı.
Bu adam bana oruspu diyordu karşısına geçip " sen bana nedemek istiyorsun?"diye çıkıştım.
Sinirlerime engel olamıyordum.
"Orası hayat kadınlarının kendini pazarladiklari yer sende orda olduğuna göre onlardan birisin" dedi.
Öfkem gözümü kararttığında tokatı suratına yapıştırdım bana bu yakıştırmayı yapamazdı.
Evet beni tanımıyordu ama genelleme yapamazdı.
Geriye doğru adimlayip uzun boyundan dolayı başımı epeyce geriye atıp bakmam gerekmisti "tanimadigin biri hakkında genelleme yapamazsın ben hayat kadını değilim"dedim.