We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
MAHZEN

MAHZEN

  • WpView
    Reads 410
  • WpVote
    Votes 79
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 30, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Küçük bir çocuğun oyun oynamak için kanatlarını incitip, kavanoza kapattığı bir kelebek gibiydim.İki gün ömrü olan ama aynı zamanda yarına aşık bir kelebek. İlk önce yüksekten düştüğümü hissettim,çok yüksekten sonra birinin ellerimi tutmasını bekledim.O kişi bırak ellerimi tutmayı,düştüğümü görmedi bile.Rüzgarı hissettim, onu yaşadım. Merak ediyorum böyle güzel duygular, ölürken mi bulur bizi? Kimse tutmadı beni, yere çakıldığımda anladım.Kimse ağlamadı benim için..Çok sonradan fark ettim. Benim için ağlayacak değil, düşeceğimi anladığında ellerimi tutacak olan o kişiyi kendimle öldürmüştüm. Ben ölürken, bir başkasını da öldürmüştüm. Ben bir ölü olsam da aynı zamanda bir katildim..
All Rights Reserved
#804
kayıp
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Karven
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines