Duygusuz

Kabullenilmesi gereken çok şey var ama benim kabullenme kapasitem doldu artık. Mesela yanında saatlerce oturduğumun artık sokağından bile geçememeyi kabullendim. İnsanlardan bir şeyler beklememem gerektiğini kabullendim. Hiçbir şeye bağlanmamam gerektiğini kabullendim. Ailemden göremediğim sevgiyi dışarıda bulamayacağımı kabullendim. Her şeyi kabullendim. Herkesten her şeyi bekler hale geldim. Hiçbir şeye şaşırmamayı öğrendim. Sonra bir şey oldu yada olur gibi oldu bilmiyorum. Öğrendiğim her şeyi bi kenara koyup hayata sıfırdan başlayabileceğimi düşündüm. Böylece hiçbir şeye sıfırdan başlanamayacağını da öğrendim.Geçmişimle yaşamayı, gittiğim yerlere götürmeyi öğrendim.