"Bu kedi aynı sizin gibi Seray üsteğmenim, tatlı ve sevecen"
"Öyle mi Çınar teğmenim?"
"Öyle komutanım."
"O halde bu bir emirdir teğmenim, beni de bu kedi gibi sevin. Bir tim ve ya okul arkadaşı olarak değil, hayat arkadaşı olarak." Koltukta bana doğru döndü ve elleri yüzümü buldu.
" Bu emri vermenize gerek yoktu, hayat arkadaşından da öte ben zaten sizi ömrüm yapmışım." Santim santim yüzüme yaklaşırken fısıltıyla yanıt verdim;
"O halde bu ömrün son bulmasına izin vermeyin teğmenim"
O da fısıldadı "emredersiniz komutanım" İlk defa bir astım bana böyle bir densizlik yapmıştı ama hayatımdaki en iyi densizlik olabilirdi. Şayet o ateş dudaklarının tenimde yangınlar çıkarmasına izin vermezdim.
All Rights Reserved