We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
CAM SİLME USTASI

CAM SİLME USTASI

  • WpView
    Reads 1
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 6, 2022
WpInfo
Non-Fiction
Hayallerimi yitirip yaşamıma son verdim. Böyle olmasını istemezdim, bir ses tonunda değişen hayatlar da oluyor. Bir daha olmayacağını biliyorum, tadım tuzum da yok zaten. Geçen yıllar kısa geliyor, kalan ömür de kısa. Mutluluk aramıyorum, sıcak ses tonun ile bakan gözler.. Bilmediğim oyunun kavgasına girmiş mızıkçı bir çocuk. Aslında böyle olmasını istemezdim, özgürlük öyle sarmış ki bedenimi... İnanın gerçekten böyle olmasını istemezdim. Yol uzun, e zaman da dinlemiyor zaten. Günlerce uyusam uykusuz kalırmışım gibi, sevmeler yetmiyormuş bana. Sevilmeyi bekliyormuşum gibi... Sevilmeler de yetmiyormuş bana, birini bekliyorum gibi.. Düşünceler beynimde bir yanardağ, sarmış etrafını dumanlar. İçime mi patlasam, dışıma mı? Kimlere ne anlatsam, herkes kendi kavgasına düşmüşken ben de biraz yolumu bulsam. Bulsam da ne yapsam? Ben kendi ruhumun kanadında çırpınırken... Buraya gelmem kolay olmadı. Bilinmez kavgalar, ruhumu saran kara bulutlar, zihnimin ağır bağırtısı. Derin bir çığlık, böyle olmasını istemezdim. Hayat gerçekten de seçim kararlarını senin eline bırakmıyormuş, kaderin seni sürüklüyormuş, geçmişe baktığımda hiçbir seçimi ben yapmadım ki! Böyle olmasını istemezdim, kaderimin yolunu bulmaya çalışırken... Ya Allah aşkına kim böyle olmasını istedi ki?! Sen istedin mi? Siz istediniz mi? Hayatının rotasını kim buldu? Kim hayatını yoluna koydu? Herkesin hayatı yolundaysa, kim bu ağır sancıyla çırpınanlar? Ben miyim? Sen misin ? Biz kimiz, niye varız? Ne yapacağız? Kimse beni hatırlamayacaksa, benim varoluş amacım ne? Bu bir imtihan mı?! Dedim ya zihnimin ağır bağırtısı... Yoğun, susturulamaz, bir şeyleri değiştirmeye çalışırken her şeyi batıran o ses. Hayatımı yoluna koymak için mi bu şehirdeyim ben? Raydan çıkmanın vakti gelmedi mi?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines