kaybolduğum gözler

ellerimi ellerine aldı. acaba tek elimle tutabilir miyim bu bilekleri dedi. iki bileğimi tek eliyle kavrayıp hızlı bir şekilde kendi ile duvar arasına aldı beni. nefeslerimiz birbirine karışıyordu. kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "M-melih, l-lütfen yapma" dedim titreyen sesimle zorda olsa. üzgünüm miniğim ama kendimi daha fazla tutamayacağım deyip dudaklarıma yapıştı. dudaklarım çok büyük bir kuvvetle çekiliyordu. boşta kalan eliyle de rahat durmayıp göğüslerimi avuçlamaya başladı. göğsüme değer değmez tiz bir inleme döküldü ağzımdan. Melih birden kahkahalar atmaya başladı. "ne var, neden gülüyorsun?" diye sordum utanmış bir şekilde. "artık tam anlamıyla benimsin, sadece benim..." dedi.