HAYATIN KUMARI

HAYATIN KUMARI

Reads 35
Votes 4
Parts 1

Ongoing

Last published Mon, Mar 7, 2022

Önüme düşen saçlarım ve biraz sarhoş olamam nedeniyle önümdeki kişinin yüzünü seçmekte baya zorlanıyordum Bu kimdi? Ayakta durmakta zorlanırken önümdeki duvardan destek aldım Duvar mı yoksa insan vücudumu emin değilim Belimi saran parmaklar ayakta durma destek oldu "Hayatının kumarına hoşgeldin" boynumda hissettiğim nefes ve duyduğum cümle beni daha çok sarhoş ederken ayakta durmakta gitgide zorlanıyordum Konuşmak istiyordum ama dilim tutulmuş gibiydi Gözüm kararırken son duyduğum şey "ARYA" ismimdi

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines