KUMAR MASASINDA BİR HAYAT

Nergis.
Saygıyı ifade ettiğine ve görenleri büyülediğine inanılır.
Acımasız kader, o çiçeği denk gelebileceği en kötü toprağa bırakıp kaçtı.
Demirden eller bu sefer o çiçeğin narin bedeninde dolaştı.
Zehrini, henüz hayat ne bilmezken tattı.
Bir süre acıya dayandı ama tüm gücü tükendi.
Nihayetinde o büyülü çiçek ağladı.
Ağladıkça kendine kapandı, boynu büküldü. Ne büyüsü kaldı ne de saygısı.
O boynu bükük Nergis benim.
O çiçek artık soldu.
Bu, yarım kalanların ve pes edenlerin öyküsü.

Tek bölümlük.