Medium

- Możesz to zatrzymać. - powiedział spokojnie. Alicja nie odezwała się ani słowem. Siedziała skulona na ziemi i patrzyła jak ciało chłopaka zamienia się w proch. Potwór trzymał się kurczowo resztki ciała do samego końca. Wraz z rozpadem ostatniej kości byt przeczołgał się spanikowany po suchej trawie i wspiął się na matkę chłopaka. Matka tego nie widziała. Nikt tego nie widział, nikt nawet nie krzyknął.
Ogień zgasł. - Spokojnie, jeszcze wszystkiego się nauczysz. - pogłaskał ją po ramionach i zniknął. Została sama patrząc na dymiące palenisko.

Alicja wraz z okresem dojrzewania zaczęła żyć w strachu. Obawiając się głosów w głowie, halucynacji, wizji i własnej rodziny zaczęła kłamać. Nauczyła się z nimi żyć, udawać, że wszystko jest dobrze, a ona wyrosła już z okresu dziecięcych fantazji. Nie spodziewała się, że nadejdzie dzień, w którym jej jedyny, wymyślony przyjaciel udowodni jej, jak bardzo się myliła. Myliła się co do otaczającej ją rzeczywistości, jej przyjaciela oraz jej samej.