Ellerimi Tutarsan

Aile kurgusudur.

En büyük hayali sıcak bir aile ortamı olan. Evindeki kuşu ve arkadaşı Oğuz'u ailesi yerine koyan Talya.
13 yılın ardından gerçek ailesine kavuşursa ne olur?

Aradığı sıcak aile ortamını bulabilir miydi?

___

Hayatla baş başa bırakıldığım zaman 6 yaşındaydım. Daha kendimi bile doğru düzgün tanımazken, küçük ve ailesine düşkün bir kız çocuğuyken hayatla savaşım başlamıştı ama o küçük kız bunu bilmiyor olmalıydı ki kaşlarını çatmış asabi bir tavırla annesinin onu almaya gelmesini bekliyordu.

İlk doğum günü hediyemi kendim yaptığım zaman 6 yaşındaydım, Anne dediğim kadın tarafından aç bırakıldığım zaman 6, annem beni terk ettiği zaman ise 10 yaşındaydım, kendimle ilk yüzleştiğim zaman 15 yaşındaydım.

17 yaşım ise kendimden ilk vazgeçtiğim yaş

Her doğum günümde dilediğim aile bir türlü bana gelmiyordu nasıl olsa. Yalnızdım, kimsesizdim.

İçimdeki küçük kız çocuğu yorulmuştu. 12'den sonra doğum günümdü, bir şey dilemedim. Belki de dedim, belki de 18 girmeden bu dünyadan gitmek vardı, tabi bu karardan dönmem uzun sürmemişti.

Eve geldiğimde saat gece yarısını çoktan geçmişti. Ev karanlık ve soğuktu her zamanki gibi. Odamdan gelen cılız ışığı fark ettim.

Annem mi gelmişti? Heyecanlandım. Belki... babam gelmiştir. Heyecanlı adımlarım odaya giderken birbirine dolanıyordu nasıl düşmedim anlamıyorum.

Kapıyı araladım.

Annem, elinde çamurdan bir pasta tutuyordu, her zaman özenle sürdüğü kırmızı ruju bütün yüzüne dağılmıştı.

"Saat 12'yi çoktan geçti Talya. Bu sene de ölmedin güzel kızım." Diyerek mumu üfledi ve bizi karanlıkta bıraktı.