BİR HARE AŞK

BİR HARE AŞK

  • WpView
    Reads 150
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 13, 2015
Ben Hare Güneyoğlu. Evet sizin en yakın arkadaşınızım. Size,sizden bile yakınım,lütfen yabancılık duymayın. Her gün bana bakıyorsunuz,benim geçtiğim yollardan geçip,benim defalarca oturduğum masada yemek yiyorsunuz, aynı kitabın aynı paragraflarında ağlayıp,aynı şeye defalarca gülüyoruz. Bende bir insanım ve sizden hiç bir farkım yok,tek bir şey dışında. Ben Hare Güneyoğlu, ve bu inanın acıklı bir hikaye değil. Aşık olmakla alakalı değil.Bu kendini kaybetmekle alakalı. Ben sizin aksinize kendimden yaşça büyük olan öğretmenim de kendimi kaybetmiş durumdayım. Tek farkım, sizin gibi olmak istemem.Tek farkım bu. Ben Hare Güneyoğlu ve inanın,size yemin ediyorum bu bir intihar mektubu değil.Ölümümden Alen Demirdağ sorumlu değildir ve asla olmayacaktır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines