HALKA

Annem bana derdi ki; gökyüzüne bak kızım, gökyüzüne.... Beni ne zaman yanında hissetmek istersen, bak ben ordayım. Bu yüzden benim gözlerim hep o uçsuz bucaksız gökyüzündeydi. Kim bilir belki de o yüzden bu gözler mavidir. Ama şimdi beni karanlığa hapsettiler , gökyüzümü aldılar ve gözlerim kararıyor. Sanırım artık siyah, karanlık, kimsesiz ve en önemlisi de koca bir acı taşıyorlar içinde.

Eğer polisiye, cinayet, aşk, gizem okumak istiyorsanız buyrunn :)

Bu hikaye, ailesini kurtarmak isteyen bir kızın hikayesi, ama onu neler bekliyor hep birlikte göreceğiz.