Zarif Acı

"La Douleur Exquise, ma cherie."
Rüzgar tüm sinirini baterisinden çıkarırken Ahsen onu öylece izliyordu. Böyle bir adamın kendisine ilgi duyuyor olması ne kadar olasıydı?
Defterini çıkarttı ve gördüğü mükemmel manzarayı resmetmeye başladı. Ahsen onu defterine çizmişti, bu sayede yenilgisini kabul etmiş olmuştu. Onu kalbine almıştı ama bu yeterli miydi?
"İki alakasız parçanın kusursuz uyumu gibiydik"

Aşk için, hayallerin için, yaşıyor olma serüveni için bir aptal gibi görünme riskini göze alıp almayacağını bilmek istiyorum. Benim için, bizim içi bunu yapabilir misin?