Elini saçlarımın arasında gezdirerek başımı öptü. "Ne olursa olsun, bana güvenebileceğini biliyorsun değil mi? Sen benim en sevdiğim çocuğumsun. Sana karşı kötülük eden herkesi istersen yok edebilirim. Sadece böyle üzülme, onlar senin üzüntünü hak etmiyorlar." dedi. Başımı okşamaya devam ederken ona karşı hiç bir cevap vermedim. Annemi seviyordum ama annem, bazen beni koruyabilmek uğruna can alabilecek bir psikopata dönüşebiliyordu. İsmimim anlamı 'Güzel çiçek' ti. Ben annemin tek zayıf yanı, onun çiçeğiydim. Tek bir yaprağım dökülse annem dünyayı yakardı. Bu yüzden bana bu ismi verdi. Benim yaşayabileceğim, kendimi özgür sandığım bir hayatım vardı. Lakin ben, annemin kurduğu yapay bahçede yaşamak istemiyordum. Dünyayı kendi gözlerimle görmek, gerçek sevgiyi tatmak istiyordum. Ben bir çok şey istiyordum. Lakin bu dünya buna izin vermiyordu. Benim, bu yapay bahçeden ayrılmama izin vermiyordu. Dünyayı değiştirmeme izin vermiyordu...
Bir kıvılcım çalındı ateşten.
İyilik ilk kez ihanetin mührüne bulandı,
Ateş ilk kez buzdan tutuştu.
İki yazgının fısıltısını küller iliştirdi.
Ve aşk alevlendiğinde
Bazı ruhlar kül olmadan tamamlanamadı.