İlk ve son
- Reads 1,862
- Votes 69
- Parts 13
Complete Sun, Sep 25, 20221h 8m
Tek başina bir kız istanbula taşindik tan sonra macera dolu bir aşk yaşiyo ama her aşkın bir sonu vardir bir şarkı gibi🎼
All Rights Reserved
#8
sonsuz
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
BİZİM ÇOCUKLAR
Altı kardeş, aynı evde yaşayan çocukluk dostlarıdır. Kardeşlerden ikisinin aşık olması ile denge bozulacağından dolayı bu aşk hep gizli kalmak zorundadır. Fakat seneler sonra kardeşlerden biri diğerlerine ihanet edet ve evden atılır... seneler sonra şehrine dönen Hayal İzci ise şehirdeki ilk gününde kardeşleri ile karşılaşır... Yazardan; HER HAFTA SALI GÜNÜ YENİ BÖLÜM.Complete
4X0 ÖCÜNÜN MASALI
Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep olur. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü... 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. İzinsiz çoğaltılması, paylaşılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!
KARANLIĞIN YANSIMASI
O güzelliklerin karşısında çok ilerde ağaçların arasında biri vardı.Oraya gitmeye başladım. Adım attıkça sanki güneş kayboluyor. Tam yanına geldim ama o kişinin arkası dönüktü. Bir çizgi vardı ,bir sınır vardı aramızda.Benim olduğum taraf aydınlık,ama onun olduğu taraf karanlıktı. Ona elimi uzattım sırtına dokundum.Yüzünü dönmedi. Ona bir adım attım ve sınırı geçtim. Tekrar sırtına dokundum.Tekrar sırtına dokunmamla bana dönmeye başladı. Ama bi anda heryer karanlığa gömüldü. Ve aydınlık olan sadece gözleriydi;tıpkı karanlığın yansıması olan o gözler. Geri çekildim ama sanki artık herşey için çok geçti ve ben karanlığa esir kaldım...
Metalik ( Düzenleniyor.)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
Kuzen ve Ben (Tamamlandı)
Bir dokunuşun böyle etkili olacağını, içimdeki tüm arzuları canlandıracağını düşünemezdim. Zaten bedenimin zevk almasıyla ilgili her gelişme beni şaşırtıyor, heyecanlandırıyordu. Şimdiye dek neden bunları yaşamadım diye hayıflanıyordum. Bu bildiğiniz Kuzen öykülerinden değil. Aşkla dolu, gerçek, samimi bir öykü. Hepsi yaşanmış, hepsi açık açık anlatılan bir öykü. Bu benim ömür boyunca unutmayacağım kutsal bir anım. Hiçbir şeyi gizleyip saklamadan, açık açık anlatacağım. Gerçeklerle yüzleşemeyecekler, ayıplayacaklar lütfen hiç başlamasın. Bana gerçek okur gerek.Complete
KULAĞIMDA SEN VARSIN
İkinci el bir kulaklık aldım. Eskimiş bir eşya, tıpkı hayatım gibi... Yurtta büyüyen, hep başkalarının eskileriyle yetinmek zorunda kalan bir kızım ben. Kendime ait tek bir şeyim yoktu. Ta ki... ...kulaklığın içinden bir ses gelene kadar. "Oh be... sonunda aldı biri bu kulaklığı." Bu bir arıza değildi. Bu bir tesadüf de değildi. Bu, beni anlayan ilk şeyin-bir sesin-hikayesiydi. Yalnızlık, geçmişin gölgeleri ve bir kulaklıkla başlayan sıradışı bir bağ. Korkacak mıyım? Yoksa sonunda birine güvenebilecek miyim? Bazı sesler, sadece duyulmaz... Kalbe işler.
ALTINCI AY
❝Haziran aylarının yılın altıncı ayı olduğunu zannediyordum ben, aşk'ıncı ayı olduğunu değil.❞
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
More detailsContent Guidelines