Story cover for Pamętnik Ruby Green. by sphkvk
Pamętnik Ruby Green.
  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
Ongoing, First published Mar 20, 2022
Ruby znajduje swój pamiętnik który prowadziła w wieku 6-7 lat. Teraz jest 17-letnią studentką Elfhame High, z pamiętnika dowiaduje się rzeczy których nie pamięta. W ogóle. Powinna przecież pamiętać swoje już trochę starsze lata? To dlaczego pamięta zupełnie inne rzeczy, niż te opisane w pamiętniku?
All Rights Reserved
Sign up to add Pamętnik Ruby Green. to your library and receive updates
or
#122wspomnienia
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
Ride or die  cover
TEN WYJĄTKOWY KWIAT  cover
𝐌𝐎𝐎𝐍 𝐕𝐎𝐈𝐃 | 𝟏# 𝐏𝐎𝐈𝐒��𝐎𝐍 cover
Gdy złoto, spotyka brąz - Morwin  cover
Rodzina Monet- mała Hailie cover
Rodzina monet - ta druga. cover
INSTAGRAM w korekcie (znów)  ⟪ The 100 ⟫ cover
Hazard, a może miłość? - Doublefedora  cover
Ragazzo cover
Born To Race cover

Ride or die

22 parts Ongoing

Charlotte Hall 17-letnia dziewczyna, która w szkole jest spokojną, mądrą osobą. Zaś w nocy pokazuje swoje prawdziwe oblicze. Razem z przyjaciółmi tworzą grupę, która na ulicach Chicago sieje postrach. Lucas Jones o dwa lata starszy bogaty chłopak, który ma wszystko gdzieś i nikt się dla niego nie liczy. Jest jedną z najgorszych osób w szkole przez co nawet nauczyciele się go boją. Czy los połączy tych dwoje? Czy przeżyją to co ma nadejść? Jak zareagują na niespodziewane sytuacje? Czy zaufają sobie w 100% i pomogą w razie potrzeby? *fragment* p.o.v.: Lucas Stała przede mną, głową cały czas odwrócona w lewą stronę i wpatrywała się we mnie tak, jakby chciała, żebym zobaczył wszystko w jej oczach. Wzrok był spokojny - zimny, nieodgadniony. On uśmiechał się nerwowo nie rozumiejąc jeszcze tego co nadchodzi. Zanim zdążyłem wydać z siebie ostrzeżenie usłyszałem suchy huk i wszystko jakby zatrzymało się na sekundę. Kula trafiła prosto w serce zobaczyłem, jak jego oczy szeroko się otwierają, a potem opadają. Ona nie odwróciła głowy - patrzyła dalej tylko w moje oczy, jakby szukała potwierdzenia. W tej ciszy pozostał tylko mój oddech i echo jednego prostego, nieodwracalnego ruchu. Strzału. Ona strzeliła do niego. Zabiła go z zimną krwią.