Hangin
- MGA BUMASA 14
- Mga Boto 0
- Mga Parte 1
Kumpleto Wed, Mar 23, 2022
Isang maikling tula para sa aking minamahal.
All Rights Reserved
#662
poem
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
There's A Field Of Stardust Inside You
Not everything here is pretty. Some pages sound like overthinking at 2 a.m. Others feel like conversations that never happened, or things that should've been said but weren't. There are doubts, small resentments, sudden realizations-nothing polished, nothing trying too hard to make sense. 'There's A Field of Stardust Inside You' is just that: thoughts as they come. Unfiltered, sometimes repetitive, sometimes too honest. It doesn't try to fix anything. It just sits with it: the confusion, the wanting, the quiet in-between moments people don't usually talk about. Because being human isn't always poetic. Sometimes it's just thinking too much and learning to live with it anyway.
إنكوبوس.
لطالما كنتُ تلك الفتاة التي تُساق خُطاها بالمنطق، العفيفة التي اتخذت من المبادئ درعاً، والمحصنة بجدرانٍ من كبرياء ضد إغواء الخطايا السبع. كنتُ أظن أنني عصيّة على السقوط، وأن قلبي قلعة لا تُقتحم... إلى أن أتى ذاك اليوم. أتى هو، بوقاره المهيب وسلطته التي تجعل الهواء يرتجف من حوله؛ صديق والدي القديم، ورئيسه الذي ينحني له الجميع إجلالاً. سيد جيونيف وزير الدفاع، الرجل الذي يرتدي البدلة الرسمية كأنها درع حرب، ويحمل في عينيه حدة النصال. لكنني خلف الأبواب الموصدة، وفي دهاليز عقلي الثائر، لا أراه وزيراً ولا وقوراً. أنا أناديه "إنكوبوس"... شيطاني الخاص الذي قرر أن يستوطن المساحة الرمادية بين وعيي وغيبوبتي. _____ كان يقف خلفي، وشعرت ببرودة ساعته الفاخرة تلامس كتفي العاري. قال وهو يميل نحو أذني: "مخازن السلاح عندي ممتلئة، لكنني أشعر بالخواء كلما غادرتِ الغرفة. أنتِ الذخيرة الوحيدة التي أحتاجها لأواجه هذا العالم اللعين." التفتت إليه، وضعت في عمق نظراته: "أخشى أن سلاحي فتاك أكثر مما تظن يا سيادة الوزير." أجابني وهو يطوق خصري بقوة: "فليكن.. الموت على يديكِ هو الانقلاب العسكري الوحيد الذي سأبارك وقوعه." JEONEIV JAKARYO. ORIKISHA DAVINO.
Where Pain Follows
Where Pain Follows is a collection of letters about the quiet battles we carry inside. It speaks about trauma, self-sabotage, and the feeling of running away from the very pain that shaped us. These letters explore the loneliness of someone who believes they are too broken to be loved. Someone who pushes people away before they can stay, who hides behind distance because vulnerability feels heavier than silence. Within these pages are verses about family wounds, fragile friendships, and the fear of letting love come close. This book is for the ones who keep running. For the ones who feel like pain always finds them. And for the ones who are still learning that even the most broken hearts are still worthy of love.
Sa Likod ng mga Alaala (Wattpad Version/SELF-PUBLISHED)
Sa Likod ng mga Alaala ni Romne Julius Ian A. Villapa ay isang madamdaming koleksyon ng mga piling tula at kuhang larawan na sumisisid sa kalaliman ng pag-ibig, pagkasawi, at ang nananatiling kapangyarihan ng nakaraan. Nakasentro sa temang tayo ay Bihag tayo ng pag-ibig at mga alaala ng pagpaparaya, inilalarawan ng aklat na ito ang mapait ngunit matamis na katotohanan ng patuloy na pag-usad. Sa pamamagitan ng mga taos-pusong taludtod at mapukaw-damdaming pagkukuwento-tulad ng maikling kwentong "I Miss Her"-tinatahak ng koleksyong ito ang kirot ng mga biglaang paglisan, ang hirap ng pag-alala sa isang nawalang pag-ibig, at ang tapang na kinakailangan upang muling magmahal sa kabila ng sakit. Inaanyayahan ni Villapa ang mga mambabasa sa isang matalik at emosyonal na paglalakbay upang muling balikan ang pag-ibig na nakakubli sa likod ng kanilang mga alaala, na nagpapaalala sa atin na ang bawat pighati at sakripisyo ay isang pagkakataon upang tunay na makilala ang ating sarili at ang kalawakan ng pag-ibig. Copyright © 2020 by Romne Julius Ian Araos Villapa. All rights reserved. No part of this book may be reproduced in any form or any electronic means, including information storage or retrieval systems without permission.
MINSAN MAY ISANG IKAW
A Collection of Tagalog poems Mula sa puso at kaluluwa ng inyong lingkod, ibinabahagi ko ang mga tulang ito upang magbigay inspirasyon at aral tungkol sa pag-ibig at buhay. Nilikha ang mga tulang ito mula sa aking mga karanasan at paglalakbay, mga nakuhang karunungan sa mga nakilala at nakasalamuha, mga bagay na natutunan ko sa apat na dekadang paglalayag sa mundo.
museo ng aking mga gusto
maligayang pagdating sa museo ng aking mga gusto. dito'y malaya kang maglakbay sa sulok ng mumunti kong mga kwarto, kung saan ang bawat kulay ng pader at kuwadro ay aking paborito. ang ilaw, upuan, kurtina at bintana'y saksi sa lihim kong pagsamo, at ang bawat salitang binuo ay nagmumula sa uhaw at gutom kong puso. 1/4 3/16/26 -
Haiku Para Sa'yo
Koleksyon ng Haiku sa Tagalog. Ito ay traditional na poetry ng mga Hapon. Binubuo lamang ito ng tatlong linya. Ang una at huli ay may limang silaba. Ang gitna ay may pito. Halika at magbasa. Malay mo gawan kita. At ang susunod kong haiku, para sa'yo na. :) (A/N: Pictures and images are credited to their respective owners but words and feelings are all mine. :D )
Mga Akda para kay Tala
Ang aking sulating ito ay nasa anyo ng tuluyang patula, isang uri ng malikhaing sulatin na gumagamit ng prosa ngunit nagtataglay ng tayutay, imahen, at masinsing damdamin. Hindi ito sumusunod sa sukat at tugma, bagkus ay umaasa sa ritmo ng emosyon at sandali. Hindi ito ang tradisyonal na anyo ng isang tula, ngunit ito ay sumasalamin sa damdamin. Ang bawat piraso, salita at letra ay ang puso ang may akda.
Not everything here is pretty. Some pages sound like overthinking at 2 a.m. Others feel like conversations that never happened, or things that should've been said but weren't. There are doubts, small resentments, sudden realizations-nothing polished, nothing trying too hard to make sense. 'There's A Field of Stardust Inside You' is just that: thoughts as they come. Unfiltered, sometimes repetitive, sometimes too honest. It doesn't try to fix anything. It just sits with it: the confusion, the wanting, the quiet in-between moments people don't usually talk about. Because being human isn't always poetic. Sometimes it's just thinking too much and learning to live with it anyway.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman