"Yine geçti gitti yanımdan, yine ve yine. Onunla bir hafta önce tanıştım, oldukça soğuk, diğerleri gibi... Ama bu sefer ona selam verdiğimde hafifçe kafasını salladı. Belki, belki. Hayır kendimi kandırıyorum. Ben tanrının yalnız adamıyım. Kimse görmez beni, kimse duymaz... Yüzümün yarısı her zaman gölge dedir, güvenli bir alanda. Çünkü korkuyorum, çünkü acizim. Diğerlerinin taktığı o maskelerden acizim. Yer altından çıkan zincirler tutuyor beni bu gölgelerde, ben tanrının yalnız adamıyım..."
All Rights Reserved