We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
CELLAT
  • WpView
    Reads 79
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Apr 1, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Bora Emiroğullari Nefretin büyüttüğü bir çocuk. Sert, acımasız görüntüsü altında intikam ateşiyle yanıp tutuşan bir adam. " Ben nasıl acı çektimse sen de çekeceksin. Hem öyle bir çekeceksin ki yattığın yatak, içtiğin su zehir olacak." Bunları söylerken çok sakindi. Planını 20 sene boyunca yapmıştı. Sıra bize onu açıklamasına gelmişti. Ve bunu yaparken de hiç olmadığı kadar rahattı. " Kızın benimle evlenecek Tahsin Egemen. En sevdiğin parçan artık benimdir." ••••• Mükemmel. Bazı insanlarin hayatı için bu kelimeyi kullanmak zor olabilir. Ama benim için değil. Benim hayatım tamamen mükemmeldi. Güzel bir aile, harika kariyer, kusursuz bir nişanlı, zengin bir hayat.. Pek çok insanın hayalini bile kuramayacagi mükemmellikte bir hayattı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Celladımla karşılaşana kadar... Ben Duru Egemen. Mükemmelliğin nasıl hiçliğe dönüştüğünün en güzel örneğiyim...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines