Korubaşı Mahallesi
- Reads 74,346
- Votes 1,722
- Parts 38
MatureOngoing11h 40m
Last published Wed, Apr 24, 2024
"Avuçlarım arasında çırpınıp duran minik bir kuşsun. Sarıyorum yaralarını seni ait olduğun yere gökyüzüne salma vakti geliyor. Beceremiyorum açamıyorum avucumu, bırakmak istemiyorum. Minik kuşum bulamaz ki bana gelen yolları, giderse sonsuz gökyüzüne." sakindi sesi az önceye göre.
Bulamaz mıydım sahiden ona giden yolları.
"Çırpındıkça sıkıyorum ellerimi terk etmesin diye beni fark edemiyorum ki minicik bedeni parmaklarım arasında eziliyor."
~~
Mahalleye taşındıkları günden beri Aden'e aşık olan Altan ve abisi yaşındaki adama böyle duygular hissetmenin yanlış olduğu fikrinin aşılandığı Aden'in hikayesi
+18
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
İzi Kalır
''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Metalik ( Düzenleniyor.)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
Krallığımın Kraliçesi
lila küçük krallığın küçük prensesiydi. Taki zalim bir krallık küçük krallığı yok edene kadar. köle olan küçük prenses, intikam yemini ile kavruluyordu. Lila renkli kişiliğe sahipti, Arel ise karanlığa gömülü bir savaşçıydı. Babasının intikamı uğruna küçük krallığı yok etti. Buna rağmen intikam için halen yanıp kavruluyordu. İntikamı en ağır şekilde küçük prenses Lila ile evlenerek aldı. Alıntı "Seninle evlenmiycem!" Ayağımı demir zindanın kapısına atarak ona bağırıyordum. "Fazla çırpınma küçük hanım çünkü gerçekleri değiştiremezsin." Neden herkes bana küçük diyordu. "Ben küçük değilim!" Ona bağırdığımıda sadece gülerek beni izliyordu. Bu kadar katliam sahibi iken nasıl bu kadar sakindi. Aklım almıyor.
Son dakika itirafı
Rüya ve Baran, lise yıllarında birbirlerine âşık olmuş, fakat hiç bir zaman duygularını paylaşamamışlardır. Yıllar sonra, bir düğüne davet edilip tesadüfen karşılaşırlar. Rüya, eski sevgilisiyle evlenmeye karar vermek üzereyken, ilişkileri artık tükenmek üzeredir. Baran ise askeri görevinden dönmüş ve duygusal olarak kendisini kapatmış bir adamdır. Düğün sırasında, eski duygular yeniden ortaya çıkar ve birbirlerini unutmak zorunda kalan ikili, hayatlarını değiştirecek bir dönüm noktasına gelir. Zaman, değişen hayatlar ve ikinci şansın gücü üzerine dokunaklı bir hikayeComplete
SIFIR NOKTASI
+18 ÖGELER / KÜFÜR / ŞİDDET / MADDE KULLANIMI VE KÖTÜ ÖRNEK OLUŞTURACAK ÖGELER İÇERİR! *** Nilüfer, ortaokulu zar zor bitirmiş genç bir kızdır. Baskı gördüğü ailesine rağmen mahallesinde pek de iyi olmayan bir liseye gider. Tek amacı lise diplomasını almaktır. Fakat sessizliğiyle okulun zorbalarının dikkatini çeker. Her şeyin okulla sınırlı kalacağını düşünen Nilüfer kendini bir bataklıkta bulacaktır. ... Ellerimi aşağı yukarı kaydırdım. Fakat hiçbir şekilde sarılan ipten kurtulamıyordu. İp canımı oldukça acıtıyordu. Sıkı bir düğüm atmışlardı. Yutkundum. Kafamı yukarı kaldırdım. Önüme gelen saçlarımı, kafamı sağa sola sallayarak az buçuk geriye ittim. Hem susamıştım hem de tuvalete gitmem gerekiyordu. Ama ne gelen vardı ne giden. Kimi beklediğimi biliyordum. Korku içimde bir an olsun eksik olmuyordu. Nefes almamı bile güçleştiriyordu. İçim içimi yiyordu.
Sen Olduğunu Bilmeden ▪︎ Text
#yarıtexting #çerezlik Yan mahallelerinde yaşayan bir çocuktan uzun süredir hoşlanan Şirin, numarasını bulunca ona mesaj atmak ister. Ancak hoşlandığı çocuk onu aylar önce taciz eden kişidir. Tür: text/gizem/romantik Sen Olduğunu Bilmeden | 31.10.2025
''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''
More detailsContent Guidelines