Meretrix

Cora'ya bir şans verildi. Hiç sevilmemiş olan birine, hiç sevmemiş olan birinden hediye gelmesi gibiydi. İkisi de çaba göstermesi gerektiğini anlayamadı. Bu merhametli his olmasaydı, ikisi farkına varamadan yaşlanacak ve bir zaman sonra genç hâllerini başkalarında, özlerini ise aynalarda, geri gelmeyecek, hapsolmuş bir zamana bakar gibi, çaresizce izleyeceklerdi.
Ne mutlu ki bir volkan, onlar adına var oldu.
Bütün bir evren, onun olmasına rağmen, aşklarını kendi geçmişine benzetti ve o nefes aldığı sürece, var olmalarına izin verdi.
Geçmiş geleceğe benzedi.
Gelecek ise geçmişe.

Cora ise ait olmadığı bir evde, ait olmadığı bir evrende, sahip oldu, zaten onun olan tek bir kalbe.

P

Sevgiyle