The Innocent

(Ongoing)

P R O L O G U E

"LUMAYAS KANA!" Singhal ni itay sa'kin habang tinutulak ako palabas ng pinto ng bahay, nalaman niya kasing bakla ako at ayaw niya sa bakla. "Itay! Tama napo. Nasasaktan ako." paki-usap ko rito ngunit patuloy niya akong kinaladlad at saka ako natumba sa paglabas ko ng pinto.

"Wala akong anak na bakla! Lamayas kana." Wika niya sabay tapon sa'kin ng mga damit ko. Ang inay ko'y wala ring magawa sa tabi ni itau, di magkamayaw na iyak at pakiusap rin sa itay kong tigilan na ako. "Itaay, inayy, parang -awa niyo na. Patawarin niyo ako." Pakiusap ko habang naka luhod sa harapan nila.

Ngunit sa pagkakataong ito ah isang malakas na suntok ang pinakawalanni itay sa mukha ko kaya napa sigaw nlng si inay. "Rodolfooooo! Wag mo saktan si brick. Parang awa mona." Pakiusap ni inay kay itay.

Nahawakan ko nlng ang dugong umaagos sa bibig ko dahil sa sugat na tinamo ko, wala nakong nagawa at tuluyang isinara ang pinto ng bahay. Walaakong magawa kung hindi umiiyak nlng sa kawalan.

Kasabay ng malakas na ulan ang pag agos ng aking mga luha, nagsitalsukang mga tubig papunta sa'kin habang akoy naglalakad sa gilid ng daan. Ano ba'tong mundo kung saan ako nabuhay. Wala naba akong karapatan na sundin ang nais ko?

Sa pagkakataong ito ay ang naiisip ko nlng ay kitilin kona ang sarili kong buhay, sa pag apak ko sa dulo ng tukay at handang tumalon para sa kamatayan na nais ko. "Isaaa. Dalawaa. Tatlo." Bilang ko sa kawalan at saka pumikit at tuluyang pinakawalan ang aking buhay...

To be continued....