Ang huling pahina
- Reads 20
- Votes 6
- Parts 2
Iba't ibang emosyon, iba't ibang tao at iba't ibang pahina.
Nasaktan man ako, may nakilala mang bago, lahat yon nakaimbag sa bawat pahina ng buhay ko at ng journal ko.
"Napaka unfair ng mundo, mas madalas akong masaktan kaysa pakaramdam ng saya"
"Yung journal ko, 3 days na nawawala"
Paano itatrato ni Chaitaly ang isang lalaking alam ang emosyon at buhay nya? Paano nya itatrato ang lalaking nakakuha ng journal nya? Hahayaan nya bang makapasok ito ulit sa buhay nya?
**
Published: April 8, 2022
All Rights Reserved
#1
ripple
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Sunsets Witnesses Everything
Sunnivaisley Kassiani Guiterrez. A lonely girl. Not exactly lonely. May mga kaibigan naman siya na pinsan niya din. Gusto niya lang talaga na mag-isa lang siya. Her and herself are not lonely. Sa katunayan pa nga, ay masaya siya pag siya lang mag-isa. Mas nafefeel niya lang na mag-isa siya, kapag kasama niya ang mga pinsan niya. She is a quite girl. She wants a peaceful life. But, when it comes to love, ay wala pa siyang minamahal. Ang mga nanliligaw sa kanya ay hindi niya sinasagot. Tila ba may hinahanap siya na lalaki na liligawan at iibigin siya nang buong-buo. Hindi niya lang alam kung sino ito. Pero nang nalaman niya na kung sino iyon, ay pinigilan niya naman ang sarili niyang mahulog. Pinipigilang mapa-ibig. Pinipigilan ang pusong mahulog sa lalaking iyon. Hanggang kailan niya kaya pipigilan ang pusong mahulog sa lalaking iyon? Unti-unti kayang masisira ang pader na binuo niya sa gitna nila? O pipigilan niya nalang ito hanggang sa makakita ng iba na magpapasaya sa lalaki? At magiging masaya nalang siya para sa lalaki? The photo is not mine. This story is fictional. This story is purely fictional. The names, events, that happened in your real life are all coincidences and come from the imagination of the writer. Plagiarism is a crime. DISCLAIMER: Strong languages. Grammatical and typographical errors. It may be cringer or boring for some. Started writing- 10/24/21 Ended- 01/07/22 Started to update- 01/22/22 Ended- 02/10/22
Craving the Thorns (Monforte Series #1) (COMPLETED)
In a garden full of roses, how many of us cared for a single thorn? Whenever we glide on every single rose, we hate it when our dress gets caught up by a thorn. But you say it's your favorite? How much pain can you endure by accepting that every single rose has multiple thorns that can prick you, hurt you, and leave you wounded? For Hardin Grathia Costan, the thorns should be hidden. It should be buried and should never see the light of day. Iyon ang palaging utos ng kaniyang boyfriend. Kapalit ng lahat ng naitulong nito sa kaniya simula nang mawala ang kaniyang mga magulang. Sa pag-aaral at sa buhay na meron siya ngayon. Ayos lang sa kaniyang sumunod palagi sa utos. After all, everyone loves roses, their petals, and their sweet scent. Everyone yearns for perfection. Hindi tinatanggap kung hindi perpekto. Iniiwan kapag hindi sumusunod. She's so used to being the perfect girlfriend. The obedient one. A trophy. Her boyfriend can make her do a lot of things that even she, herself, cannot imagine doing. Change the way she dresses? Stop listening to her favorite artists. Even zip her mouth while he cheats? Okay. But when an unexpected thing happened, her boyfriend needed the money to save his grandmother, his only parent growing up. He traded her for millions. And now, she needed to be a girlfriend for someone she didn't even love. His boyfriend's boss, Flame Augustus Monforte. By the hopes that someday, all of her sacrifices for him would be reciprocated. But how is that Flame able to take out the thorn from the rose I built? I thought it was supposed to be hidden. It should be buried, right? Never to see the light of day? Why am I confused all of a sudden? I am giving him the rose that everyone wants but... why is he craving for my thorns? Started: May 9, 2023 Ended: December 26, 2023Complete
Wild Blue Yonder (A Collection of One Shot Stories)
Eh kasi nga sa dinami-dami ng stories na nabubuo... nakaisip ako ng madaming one shot kung saan makakarelate ka, makakaramdam ng pain and at the same time kikiligin din. My collection of one-shot stories... Written by Joyang :)) hope you like it... ©All Rights Reserved 2014. Ang konsepto ng manunulat sa pagsusulat ng kanyang kwento ay bahagi lamang ng kanyang imahinasyon. Anumang pagkakatulad sa tunay na buhay, pangalan, lugar ng pinangyarihan, o sa ibang mga istorya ay nagkataon lamang. Walang sinuman ang maaaring kumuha o kumopya ng istorya na ito ng walang pahintulot ng manunulat. PLAGIARISM IS A CRIME.Complete
Ang lalaki sa larawan
paano kung ang lalaking nagpapagaan sa loob mo ay sya ring lalaking magpapasakit ng ka atay-atay mo? charot! pero, paano nga ba kung pinaglaruan kayo ng tadhana? na akala mo ay sya na ang lalaking panghabang buhay-- ang lalaking sinasabi nilang 'unexpexted' mo mang nakita eh, mamahalin mo at mamahalin ka hanggang dulo? tapos may bonus pang happy ending? paano kapag ang lalaking 'iginuhit' ng ama mo ay sya ring napunta sa'yo-- munit sa ganda ng ngiti nito at ganda ng ugali-- meron pala itong pinakatatagong sikreto na magpapa-balik ng sakit na pilit mong kinakalimutan? hayts! puro 'pano' at puro 'pero', but, ganon naman ang buhay hindi ba- puro tanong at pagkatapos kapag nahanap na ang sagot ay mag tatake- time pa para makapag isip isip-- nag oover time tuloy ang utak! charot ulit! pero lahat ng pinagdaanan natin, ang tadhana naman sa bandang huli ang magdedesisyon. Dahil kahit pilitin man natin, sa huli. Ang mapaglarong tadhana pa rin ang mag wawagi.. Mapaglarong tadhanang 'to, Once na makita ko s'ya talagang hihingi ako ng isang daang rason kung bakit pilit nyang pinaglalayo ang magjowa! haynako nakaka stress!Complete
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Complete
Take Your Time (GxG)
[[BOOK 1]] "Perfect. That's how the world feels when I'm with you" It's been a long time since Raine experienced how it feels like to love and to be loved. Pagkatapos ng maraming break ups, natutunan niyang gawing manhid ang kanyang puso upang hindi na sya masyadong masaktan. Because of the boys that managed to hurt her before, she learned how to build walls to protect herself from them. She built walls that no man can destroy. Pero, paano kung dumating ang araw na may isang taong pilit tinitibag ang kanyang ginawang harang sa kanyang puso? Will she just let that person enter her life kahit takot na syang masaktan? O mas pipiliin niyang isawalang-bahala at pabayaan ang taong makakapag-pasaya sa kanya? A person's time starts and ends, but the memories that were made within that time will never be forgotten even how many centuries pass by. /// LGBT+ -themed story If you don't like girlxgirl stories, you are free to ignore this. book cover by: @arcanetale xxComplete
Diary Confessions
"Dear Diary, I'm all alone again with no one to love me." Alam nyo ba kung paano magtapat sa taong mahal nyo? Alam nyo ba kung paano siya harapin at sabihin sa kanyang mahal nyo siya? Buo ba ang loob nyo para magtapat sa kanya? Maliban sa pagtatapat sa taong mahal, sinusulat ko lahat ng nararamdaman ko sa isang notebook. Sa isang notebook na aking pinagkakatiwalaan. Sa isang notebook kung saan nakasulat lahat ng pangyayari sa buhay ko. Sa student-life at maging sa lovelife ko, nakasulat lahat sa isang notebook. Takot kasi ako. Takot mapahiya. Ayaw kong mapahiya kung sakaling i-rereject niya 'ko. For my feelings to be safe, all the happenings, I wrote it down on a notebook. Oo, hindi ko alam kung pa'no magtapat pero alam kung hindi magtatagal, I'll learn how to confess. My life is flowing smoothly. When love came into my life, everything has changed. I got scared and became anxious. When it comes to love, sometimes, I don't know how to confess that's why I found myself on an indenial stage. That's why everything is wrote down. Instead of confessing my feelings for him, I confess my feelings on a notebook. Want to know my love story? Barge in. Don't miss out and read all my Diary Confessions!Complete
Conquering the Barriers
SIS (Social Issue Series) #4: Bullying They say that beauty is a luxury. That good looks is the only privilege that matters. That the world is only in favor of those who were born pretty. Sa panahon nga raw ngayon, parang kasalanan na ang pagiging less attractive. You're unappealing? Emotionally weak? Naive? How pathetic. Now you gotta deal with the consequences, loser. Sounds like bullshit? Yup. The truth may be harsh but it is what it is. Once you failed to reach the very high standards set by the society, you're doomed. Yara Isabelle got the deadliest combination of being unattractive, soft-hearted and innocent. But she used to get by and survive the bullying just fine. Because she got her knight-in-shining armor. Her childhood sweetheart. Not until he stopped saving her. Not until he stopped caring. Not until he got fed up of everything. Sky Edison used to be full of compassion. But that was before something terrible happened within their family. His perception had changed. He now finds it ridiculous that people let themselves get treated badly. However, the downside is that for some significant circumstances, these two have to share a condo as they enter senior high school. What could possibly happen given their situation? How would it feel like living under the same roof not with your bully but your former superhero who's now just a witness of your despair? How would it feel like going home to a place with a person who gets to see you getting bullied everyday at school? Wattys 2020 Winner under Young Adult CategoryComplete
Murderer of the Murderers (Published Under AFO)
Published Under AFO (unedited version) Warning: Ang istoryang ito ay naglalaman ng mga intense scenes, violence, sexual scenes at mga karumaldumal na pagpatay. Once a murderer; Always a murderer Sa mundong puno ng kasamaan, hindi mo maiiwasan ang kapahamakan. Maaring nasa paligid mo lang o maaring nasa eskuwelahan. Or worst ay nasa bahay mo lang. Hindi mo masasabing ligtas ka lalo nang hindi mo ito maiiwasan kung ito ang nakatadhana. Ngunit paano kung sa iyo ito mangyari? Paano mo ito makakayanan? Magagawa mo bang takasan ang nakaraan at manirahan sa kasalukuyan na hindi man lamang ito binabalikan? O mananatili kang hawak ng nakalipas at patuloy na magpapadala sa agos nito. At kung sakaling ito ay iyong makalimutan, posible bang muling manumbalik ang mga naganap? Makakayanan mo kaya ang resulta ng naganap noon sa buhay mo ngayon? Makakaya mo pa kayang muling malampasan ang mga ito? Samahan si Sheena sa kanyang masalimuot na karanasan. Mga karanasang pilit niyang kinalilimutan ngunit pilit pa rin siyang sinusundan. Ano nga ba ang kapalarang naghihintay sa kanya? Tanging tanong lamang niya sa sarili, can a murderer ever changed? Can the change not relates to another murder case? Let's join her murder the murderers. A Tagalog/English Story of a murder case. Paperback cover by Ms Dan Ruiz Old cover Credits to @blinded_one for the beautiful cover. Thank you! Rank #839 in Wattpad Rank #67 in Detective Rank #09 in Psychopath Start: 15June18 5:45PM End: 30June18 2:18PMComplete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines