MECRÛH

MECRÛH

Reads 173
Votes 23
Parts 3

Ongoing

Last published Sat, Jul 16, 2022

Fiction

Romance

Tagsacı alper arkadaşlık aşk dram

Yaşamak isteyen bir kadın ve yaşatmak isteyen bir adam. .... "Bu yılki dileğim..." Uzunca gözlerine baktım, gözlerim doldu. Anladı dileğimi, o hep anlardı zaten beni. Gözlerindeki yıkımı gördüm ama yine de sordu. "Dileğin?" "Bu yılki dileğim, yaşamayı istiyorum." Son doğum günü dileğimdi ikimiz de biliyorduk. Son ve olmayacak bir dilek dilemiştim, kalbim acıyarak. "Beni yaşatmanı istiyorum Alper." Dileğimin kabul olmasını istiyorum, ben yaşamak istiyorum.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines