❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️
𝙎𝙔𝙉𝙊𝙋𝙎𝙄𝙎
"M-maam bakit po ako sa panghuling section? Matataas naman po ang grado ko," Tanong ko sa teacher na naghahatid sakin sa Room ng bago kong school na nilipatan.
I heard her sigh.
"I don't know too lady, but based on sa sinabi ni Dean ay doon ka ilalagay," Ramdam ko ang tingin ng ibang estudyante sa akin habang sinasabi niya yun, ah why so creepy.
Sa unahan ng hallway na dinadaanan namin ay nakita ko doon ang isang makalat na room nasa pinakadulo na ito habang papalapit kami ay rinig na rinig ko ang mga malalakas na ingay mula sa mga tao sa loob.
"Section D, SERAN UNIVERSITY," pagbasa ko sa sign ng pintuan ng mas malapitan namin Ito, Ito na siguro ang section ko, napabuntong hininga ako.
"Ito na Po ba yung Room ko Ma'am?" Harap ko sa teacher, tiningnan niya naman ako sabay pilit na ngiti.
"Ito ang worse section sa University na ito, purong mga lalaki din ang nasa loob pero huwag kang mag alala, hindi ka naman siguro nila pakikialaman dahil may isang babae din dyan, nag iisang babae lang sa kanila." Tuloy-tuloy niyang saad at hindi ko na namalayan na naiwan na pala akong mag isa sa harapan ng pintuan.
Napatingin ako dito at lumunok. Pinaka worse na section? Puro lalaki? At may nag iisang babae lang sa kanila? Siguro naman magiging maayos lang ako dito. Sana nga.
•••
Namarih Jessica Gudeon 19 years old 1st year college, her father sent her to SERAN UNIVERSITY with no reason, but as a good daughter hindi na sya nagreklamo pa. In SERAN UNIVERSITY nailagay sya sa isang Worse section, also a last section. What will happened to her if when she put herself into that section she discover some things, a lot of things about herself and feelings. Magtatagal kaya sya sa puder na yun o hindi?
Abangan....
_
A/N: Sorry for the Errors and grammars//Ahead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon?
Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan.
"Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha.
Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod?
Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin.
Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo.
Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin.
Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon.
Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan.
At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit.
May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko-
"Lumingon ka..."
Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot.
Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik.
Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.