Campus Hours: Alliana Gonzaga (Compiled 2019 Edition)
- Reads 9,420
- Votes 232
- Parts 58
Sabi nila, hindi lang ako basta isang simpleng bata lang. Maganda. Matalino. Mabait. Talented. May maibubuga, kung baga. May kaya kami ng pamilya ko kaya lahat nasusuportahan, pero sa isang bagay lang halos nabago ang lahat.
Isa akong transferee. Mahirap man mag-adjust sa baging mundo, tiyak akong kakayanin ko ito para makatamo ng masaya at magandang buhay. Pero habang isinusulat sakin ang mga kuwentong ito, marami akong makikilala: mga bagong kaibigan, karamay sa buhay, at mga magpapa-ibig sakin--at maninira pa.
Kaya ko 'to, laban lang. Pero sa mga pagdadaanan ko, makaka-graduate kaya ako?
All Rights Reserved
#4
gab
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kuya, pa-BUG naman po, please?
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!Complete
I'm his slave
Ang pantasya pala ay pwedeng magkatotoo, At ang taong akala ko noon tatapusin ako at pagbabantaan ang buhay ko ay maiinlove saakin! At di lang yon pati narin ako ay inlove na sa kanya. Ano na kaya ang gagawin ko ngayon kung makakilala ako ng bagong kaibigan at dalhin ako sa mundo ng pantasya? -Chi<3 This story is all about my imagination, plagiarism is a crime so do not copy , Thank you and keep safe saating lahat♡♡Complete![My Different Teenage Life [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/154231880-256-k201623.jpg)
My Different Teenage Life [ COMPLETED ]
"Ano ba ang normal life ng teenagers? Shopping. Dating. Having fun. Yan ang karaniwan pero paano kung mayaman ka nga matalino, maganda, at kaya mong makuha kahit ang buong mundo pero different naman ang buhay mo sa iba? In other words, not normal ang buhay mo." "Yan ang buhay ko. Noong bata pa ako, parang sabaw lang ang tingin ng parents ko sa akin at walang paki. Tapos ngayon at my age, I'm going to be a doctor already? Oo nga I'm studying medical pero di ko pa kaya maging doctor. Tapos dumagdag pa ang mga challenges. Mabuti na lang may time and space pa heart ko for love." Interesting and good story ito for all ages. I hope you like it. I don't care gaano man kaunti votes nito basta maibahagi ko ang isang fiction but good story that I've volunteery made. Thank You! • My Different Teenage Life • All Rights Reserved ©2018Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
Cliche (Candy Stories #5)
Growing up insecure, Aurora firmly believes she does not suit someone as perfect as Maxwell. But with him continuing to love her despite her insecurities and fears, will Aurora finally choose to let Maxwell in--or will she keep pushing him away even if it breaks her heart? *** Every love is unique. Every heartbreak is cliche. When I was young, I met a prince who told me I'm beautiful. Sabi niya, paglaki namin, liligawan niya 'ko. We grew up, but unfortunately, I had a reverse story of the ugly duckling. The prince continued to be a prince, while I became the unpretty duck that wouldn't become swan. Bumuhaghag ang buhok ko. Umitim ako. Natadtad ng taghiyawat. Sasabihin siguro ng iba, okay lang pumangit paglaki. Beauty is something that should shine from within. But that's not completely true. Kahit ga'no kaganda ang kalooban, laging huhusgahan ang hitsura. People judge with the eyes first-always. I learned that everyone desires to be interesting, but not different. There is a standard and everyone wants the same thing-beauty, recognition, intellect. I only wanted one thing-to stop dreaming for the prince. But he's Maxwell. When he's in my life, he pulls me into his magnetic field no matter how much I resist. When he's out of my sight, I miss him. Nagkaatraso ako sa kanya no'ng college. As fate would have it, we are going to see each other. Again.Complete
Finding My Way Back Home (COMPLETED)
Minsan kahit saan tayo lumagar, saan tayo pumunta, sino ang kasama natin hindi natin maiwasan kung anong nakasanayan natin at kung sino tayo. Kahit ilang beses natin baguhin kung sino tayo, lalo lang tayong nahihirapan at nabibigo. Gago. Makasarili. Walang alam sa mundo. Bobo. Walang pakealam. Pilosopo. Iyan siguro ang depinisyon ng mga taong nakakakilala sakin hindi nila alam ang kagaya ko ay katulad din nila na nasasaktan at may pakealam. Hindi lang ako nagpapahalata, pero may pakiramdam din ako. Nakikiramdam lang ako. Sa pagpasok ko sa paaralang ito mas lalo palang gugulo ang magulo ko ng mundo. May mas isisira pa pala ang matagal na sira na kagaya ko. May mas ikakagalit pa pala ang mundo ang dating galit na sakin. May mas bobo pa pala ako. Dahil sa pagpasok ng bagong karakter sa istorya ko ang magpapabago ng lahat sa buhay ko.Complete![The Shell of What I was [PUBLISHED]](https://img.wattpad.com/cover/149603321-256-k870550.jpg)
The Shell of What I was [PUBLISHED]
(Under Renovation) SYNOPSIS Minsan ang pagmamahal natin sa isang tao ang siyang nagtutulak sa atin para gumawa tayo ng mga bagay na pwedeng ikasira at ikasakit natin. Tulad ko, kahit saang anggulo tingnan, ako lang ang nagmamahal sa aming dalawa. Akala ko, kapag nakatali na siya sa 'kin ay matututuhan niya rin akong mahalin katulad ng pagmamahal ko sa kaniya, at magiging masaya kaming pareho, pero mali pala ako. Maling-mali, dahil lahat ng pinangarap ko sa aming dalawa ay naglaho lang na parang bula. Because he made my life miserable and hell, and all I can do is to beg on him to love me back. Hanggang saan ba ang kaya kong isakripisyo para sa taong 'yon? Hanggang saan nga ba aabot ang pagmamahal ko sa kaniya? Ilang beses pa kaya akong iiyak dahil dito? "Loving you is like a picture with a thousand words." -Violet Highest ranking Achieved: #1 friendemy out of 187 stories #21 broken out of 13.6k stories #25 on Crush out of 25k stories #1 Betrayal out of 14.7k storiesComplete
ALLBS HIGH
Mag-isa nalang ako Namatay kasi ang magulang ko sa isang aksidente Wala akong papupuntahan Kasi pati bahay namin nasunog rin Wala akong mga relatives Kasi walang kapatid si mommy at daddy Ang tanging meron lang ako ay ang family picture namin Pero isang araw nalang... Kinupkop ako sa Bestfriend ni mommy Tinuring niya akong anak Pinatira nila ako sa mansion nila Pinakain At tinulungang makaahon Naging katulong ako ni Tita Loraine kasi nga bayad sa utang na loob na binigay niya sakin Ang saya ng Buhay ko nang .......... pina-aral niya ako sa AllBS HIGH Ang buhay kong tahimik naging......Complete
A Simple Friend Request
Kararating ko lang galing school. Umuwi lang ako mag isa. Or, UMUUWI LANG TALAGA AKO MAG ISA. Medyo loner ako, I mean, LONER talaga ako! Well, ganyan talaga ang buhay ng isang tulad ko. Oo, I have bestfriends pero... Iba talaga eh! May gugusto ba kasing makipagkaibigan sakin? Yung tipong mukha akong "NERD"?! Pero isang araw, pagbukas ko ng facebook ko, MAY FRIEND REQUEST AKO?! Aba?! Himala! Bago to ah! Wanna know what happened next? Then read! Ang hindi ko inaasahang pangyayare, dumating! Dahil sa isang simpleng friend request..Complete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!
More detailsContent Guidelines