ÖLÜ ZAMBAKLAR

Ben, adını seven ama adını yaşatamayan o kızım. Çok kez mutlu olmayı denedim ama olmadı. Kötü giden hayatım hikayeme yeni girmiş bir adam sayesinde artık daha da kötüleşiyordu. Azrail her yerde beni bekliyordu. İçine girip çıktığımız bütün kaoslar bizi ayırmaya yetmemişti. O benim hayatıma beni korumak için girmişti ama bilmiyordu ki hayatıma girip bir tayfuna sebep olacağını. Bilmiyordum beni ilk gördüğünde herkesten korumak için savaşacağını. Bilmiyordum bana bir şey olduğunda ilk onun koşacağını. Beni korumak için canını dişine takan tek insan o da değildi. Kendimi terk edilmiş sanarken hayatımın tam ortasına beni yönetmek için geçmiş iki kişi. Bu iki kişi hayatımı düzene sokmak, beni almak istiyorlardı. Fakat karşılarında bana sahip olmak isteyen bir adam vardı. O rüzgarı dindirmek zordu. Galiba kendi yolumu kendim seçmek zorundaydım. Mutlu olacağım ama tehlike içinde yaşamayı mı, yoksa güvenilir ama iki yabancı insanla düşman gibi yaşamak mı? Benim seçimim asla değişmeyecekti. Seçtiğim yol zordu fakat beni ele geçirmek daha zordu. Onlar uğraşacak. Beni almak için ellerinden geleni yapacaklar. Bazen gözyaşı bazen kan akacak ama bilmiyorlardı ki bir yaprak rüzgarın estiği yönün tersine gitmez.