RUH-REVANIM

RUH-REVANIM

  • WpView
    LETTURE 20
  • WpVote
    Voti 8
  • WpPart
    Parti 3
WpMetadataReadIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione dom, apr 17, 2022
Babasına bakmak için çocukluğundan vazgeçen Berceste Yalçın ile annesi ve babasıyla birlikte ruhunu kaybeden Yiğit Asaf Aksoy ' un hikayesi... Ruhu olmayanın kalbi olmazdı. Aklıyla hareket ederdi genç adam. Bir gece ansızın ruhunu bulmuştu Yiğit Asaf. İçinden sevdiği kıza seslendi. Ruh-u revanım, ne güzel seslenişti bu böyle -yürüyen ruhum- diyordu genç adam. Benim ruhum. Tüm cesaretiyle ruhuna yaklaştı Yiğit Asaf hafif bir tınıyla" Ben aklıyla hareket eden bir adamdım Berceste lakin sen yüreğimden gelen öyle güzel bir sestin ki sırtımı dönemedim yüreğime." Mutluluk vardı bu cümlede, tekrar yaşamaya başlayan genç adamın mutluluğu... Susmadı Berceste. Bu sefer konuşmayı seçti. " Ben kalbimi dinlemeyi bırakalı yıllar oldu Yiğit Asaf. Biliyorum sonucunu yine sükut-u hayal." içindeki küçük kızın konuşmasına izin vermedi Berceste. İzin verseydi kalbini teslim ederdi genç adama lakin onun bir yıkıma daha gücü kalmamıştı. Sustu genç adam. Ağladı genç kız. İmkansız mıydı onların aşkı? Severken kavuşamamak böyle bir şey miydi?
Tutti i diritti riservati
#66
yıkım
WpChevronRight
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti