Ay ve Gece

~Karanlık ve Aydınlık misali~

Kendinizi karanlıkta hissettiğiniz anlar oldu mu? Kimsesiz yapayanlız ve mutsuz... Bize aydınlığı gösterip sonradan bizi karanlığa atan insanlar...

Neden hala o insanları sevmeye devam ediyoruz? Neden bize acıyı en iyi şekilde tattıran o insanlara bu kadar sevgi beslemeye devam ediyoruz? Bizi karanlığa terketmelerine rağmen neden hala onları istiyoruz? Neden onlar olmasa yıkılacakmış gibi hissediyoruz?

Sizce en büyük sevgi aşk mıdır?
İki insan birbirine aşk dışında daha büyük bir sevgi ile bağlanmış olamaz mı?
Kardeşlik sevgisi ile?