Renksiz Duvarlar

Renksiz Duvarlar

  • WpView
    Okunma 4
  • WpVote
    Oy 1
  • WpPart
    Bölüm 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Cum, May 27, 2022
WpInfo
Kurgu
Romantik
"Ben Mert. Annem artık burada çalışıyor. Sen kimsin?" "Selim." "Annem gelmeden önce burada bir çocuğun olduğunu söylemişti. Demek o sensin. Hayâlimden daha da tatlısın." Selim duyduğu bu cümleyle kalbinin hızlandığını hissetti. Mutlu olduğundan mıydı? Sahi,bu cümle ona mutlu mu hissettirmişti? O zaman gülümsemesi ve aynını ona söylemesi gerekmez miydi? Yapamadı,öylece durup donuk bakışlarını sürdürmeye devam etti. Gülümsemedi,tebessüm etmedi. Nereden bilebilirdi ki karşısında duran bu çocuk sayesinde ağlamayı bile unutacağını?
Tüm hakları saklıdır
#944
mert
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi