Mecburiyet
- Reads 723,723
- Votes 26,471
- Parts 126
Complete Wed, Jul 30, 2025
Doktor olan kızımızın yolu yanlış kişilerle kesişiyor..
Mecburiyetten başına gelenleri okuyacağız
Miray ve Ekin
Doktor ve Mafya
Can kurtaran ve Can alan
Beyaz ve Siyah
All Rights Reserved
#206
mecburiyet
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
EV ARKADAŞI
"Dersim başlamak üzere, görüşürüz!" Çağla'ya seslenirken yere oturmuş olan grubun yanından aceleyle geçtim ve kendi amfime doğru adımladım. O sırada gözüme çarpan panodaki duyurulara bakarken duraksamama engel olamadım. Ev arkadaşı arayan bir sürü ilanla karşılaşırken şaşkınlık, biraz da sevinçle telefonumu çıkardım ve ilanları bir bir fotoğrafladım. "Ev arkadaşı mı arıyorsun?" Arkamda duyduğum sesle sıçrarken korkuyla birkaç adım geriledim ve bana gülümseyerek bakan Pusat Dağdelen'i gördüm. Kalbim, tüm hızıyla çarparken benim bu korkmuş halime güldü ve birkaç adım atıp eliyle ilanlardan birini işaret etti. "Eğer öyleyse bu ilana özellikle bakmanı öneririm." Onun parmağıyla işaret ettiği kâğıt parçasına bakarken yazan isime ve yanındaki numaraya baktım. Pusat Dağdelen 05*** *** ** **
UPIERZCI
Kanlı Ay yükseldiğinde beraberinde iki yansıma getirdi. Dillerinin altındaki iğneleriyle kurbanlarının kanlarını içen Upierzci vampirleri sadece yakılarak yok edilebilirdi ve yakıldıklarında bir sürü sürüngen ve kemirgene dönüşerek parçalara ayrılırlardı. Eğer bu parçalardan herhangi birisi kaçarsa bu vampirin geri dönerek intikam alacağı anlamına gelirdi. Yansımalardan biri kaçmıştı. Ve Kont Femortona Loogaroo'nun alması gereken bir intikamı vardı. *Her Cuma yeni bölüm yayınlanmaktadır. *Wattpad'deki UPIERZCI adındaki ilk kurgudur. *Kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır.
KURTARICI (TAMAMLADI)
"Açık açık söyle bana! Babam gibi misin sen de? Onun gibi acımasız, dayatıcı, kuralcı mısın? Her kadın; birlikte olacağı, evleneceği, çocuklarının babası olarak hayal ettiği adamın babasına, kahraman gibi gördüğü babasına benzemesini ister. Ama ben istemiyorum! Ben hayatımdaki adamın babama benzemesini istemiyorum, anlıyor musun? O benim çocukluğumu, hayallerimi çaldı; sen de kalbimi çalmak istiyorsun. Eğer ona benziyorsan yapma bunu, yalvarırım sana... Ona benziyorsan bana bunu yapma..." Genç kadın gözünden düşüp yanağını sırılsıklam eden yaşların arasından konuşurken nefesi kesiliyordu. Hıçkırıkları bulundukları odada yankılanırken karşısındaki adamın ifadesiz suratı yavaşça duygu yüklü bir hal aldı, bedeni kendisine arada kalan kısa mesafede daha da yakınlaştı. Gözleri gözlerine bakarken onun sessizce ifadesini dinledi. "Babana benzemiyorum güzelim, ben kimseye benzemiyorum. Benimle olduğun hayatta sana acı vaadedmiyorum." Yüzünde adamın ellerini hissederken gözlerini usulca kapattı. Dokunuşu onu bulunduğu yerden koparırken fısıldadı. "Sadece huzur istiyorum, kendi kararlarımı verdiğim huzurlu bir hayat." "Tüm yaşananları unutturacağım, söz veriyorum." Kendi adına özür diler gibiydi adamın sessiz ama içten olan sözcükleri. Yapılanlar adına yaptıkları adına özür diliyordu, hissediyordu Zeynep. Peki tüm bu yaşanılanlar unutulabilecek miydi? - KURTARICIComplete
KIRLANGIÇ | Tamamlandı ~ Kısa Hikaye
Bir kız düşünün, sapasağlam ayakları yere basan, cesur ve dürüst. Şaşalı yaşamına rağmen alçak gönüllü. Ne saf ne masum! Çıtkırıldım mı? Asla. Biraz kavgacı, nadiren agresif, azıcık dobra, fazlasıyla zeki... Umut hiçbir zaman ciddi biri olmamıştı. Ta ki Yiğit Şah'a olan hislerine kadar... Bir yıl boyunca sevdiği adamla savaşmıştı. Ne için mi? Sevdasını kabul ettirmek için, gönlünü kazanmak için, özgürce sevebilmek için ve en önemlisi de yaşayabilmek için... Pes etti. Yaşamaktan vazgeçti. Yaralarını saracağı uzun bir yolculuğa çıktı. Peki, bu hikaye böyle mi bitecekti? Kötü sonla biten hikayeden daha da kötüsü, yarım kalmış hikayelerdi. Umut geri döndüğünde hikayesi ne olacaktı? Yarım kalmış hikaye aşkla son bulacak mıydı? Yoksa gurur mu ağır basacaktı? ••• Her iki gözünden de öpüp yavaşça geri çekildim. "Gözden öpmek ayrılık getirirmiş." Gözlerim hafiften dolunca kafamı başka tarafa çevirip güldüm. "Gerçi biz hiçbir zaman bir olmadık ama ayrılık getireceği kesin." Yiğit Şah'ın gözlerine baktım son kez. Gözlerin mi kızardı senin Yiğit Şah? Yoksa benim gözlerim dolduğu için mi yanlış görüyorum? Her zaman olduğu gibi tek bir damla gözyaşı bile dökmeyecektim karşısında. "Senin deyiminle, benim saçmalıklarım burada son buluyor. Kendine iyi bak." Son sözlerimi söyleyip çıktığımda yüreğimdeki ağırlık hafiflemişti. Sonunda lanetimden kurtulmuştum. ACEMİCE YAZDIĞIM İLK HİKAYEM. BAZI DÜŞÜNCELER SİZE UYMAYABİLİR EMİN OLUN BANA DA UYMUYOR:)Complete
GECENİN AYAZI
Kendimi bu kadar güzel bir hayatın içinde bulacağımı tahmin dahi edemezdim Üvey abimin tacizinden dayaklarından kaçmasaydın o gece şuan burada ayazın yanında olamazdım belki de GECE VE AYAZI KEŞFETMEYE HAZIR MISINIZ
Mucize Gibi Hatam {TAMAMLANDI}
Bir gecelik hatası , Nazlı' nın hayatının mucizesi olacaktı. Bir hata kaç kere tekrarlanırdı ? Sadece bir kere gördüğü bir adamdan hamileydi Nazlı . Neler yaşayacaktı , hayat ona ne zorluklar sunacaktı , bunların hepsinden habersizdi. Olmaması gereken bir adamdan hamile kalıp , olmaması gereken birine aşık olmuştu. Çok canı yanacak , çok ihanet tadacaktı. "Bir problem mi var hanımefendi ?" "Evet içimde minicik bir problem var." Ve bu kadarla kalmayacaktı...Complete
Gölgeli Taraf
Yağmurdan ıslanmamak için gireceğim bu binanın nereden bilebilirdim ki hayatımı değiştireceğini? Bir adamın 'Montsechia'sı olmuş muydum? Yoksa sadece sıradan bir kadın mıydım? Belki de bazen gerçekler hem gözümüzün önündeyken hemde sırların ardında olabiliyor. Serinin 1. kitabıdır.Complete
EVE DÖNÜŞ
Efsun kim miydi¿ 35 yaşında dünyanın sayılı genetik çalışmalarının yapıldığı İngiltere' nin en büyük laboratuvarının önemli mühendislerinden biri. Başarılı bir kariyerin gizli geçmişinin baş kahramanı... 18' inde aşık bir genç kız, 18' inde terkedilmiş bir evlat... 19' unda anne, 20' sinde aldatılmış bir eş... Ve nihayet 22' sinde küllerinden doğmuş bir anka kuşu... Annesi yüzünden babasından yediği tokatla verdiği fevri karar, bütün kaderini kökünden değiştirmesine sebep olmuşken yaşadığı acılı yıkımlara rağmen yüreğindeki enkazın arasından yeniden hayatına yön vermeyi başarmıştı lakin yaralı kalbi artık buz tutmuştu. Ferman Özütoprak... Aslen göçmen bir ailenin ilk çocuğu, tek oğlu... Şimdi 30' lu yaşlarının sonuna yaklaşsa bile ilk gençliğinden beri şahsına münhasır tavrıyla etrafındaki kadınları kendine hayran bırakmayı bilen uslanmaz bir hovarda... Aşkı 2 kere tecrübe etmiş olsa da ikisinde de sonuç hüsran lakin sebep kendi değil maalesef ki... Sevdiğinde ölümüne kadar gidebilecek mangal gibi yüreğe sahip bu adam verdiği kadar değer alamazsa nikahına 1 hafta kala her şeyi bırakıp geri dönebilecek kadar da gözü kara olur... Sevdaya tövbeli ancak kadınlara aşık... Genç adam yaşadıkları gözlerinin önünden geçerken İskender' e söylediklerini bir kere de kendi içinden geçirmişti, " Tabii yıllardır senin gibi düzgün bir adama bile uğramayan aşk gerçekten varsa!". Aşk gerçekten var mıydı¿ Ya da şu kitaplarda yazılan, filmlere konu olan yalnızca yüreği ile değil bütün mevcudiyetiyle sevdalanmak hakikat miydi¿
BİLİNMEYEN
Duru sıkıntı ile saçlarını karıştırırken Ayşe şaşkın bir şekilde lafa girerek "Duyucum ama biz abimi çizmiyoyduk ki öküz yesmini boyuyorduk" demesiyle kapının oradan kahkaha sesleri yükselmeye başladı Duru gelen sesle elinde olmadan oraya dönerken Savaş'ın kızgın boga gibi ona doğru geldiğini görünce küçük bir çığlık atarak koşmaya başladı Savaş kükreyerek "Sen bana öküz mü dedin yoksa ben mi yanlış anladım Duru Keskin? Çabuk gel buraya sen bittin!" Duru koşmasını yavaşlatmadan Gül'ün arkasına saklanarak korku ile "Yaklaşma bana Savaş Korel eğer bir adım daha yaklaşırsan şuracıkta erken doğum yaparım yeminle yaparım bebek benim değil mi doğururum işte!" Savaş duyduğu cümle ile olduğu yerde kalakalırken Duru sinisi bir sırıtma ile Savaş'ın önüne gelerek "Ah Savaş Korel hata bende senden neden kaçıyorsam? Sonuçta ben hamileyim ve sana ne kadar zıt gidersem gideyim kılıma bile dokunamazsın! Ah sanırım hamile olmaya alışabilirim" demesiyle Savaş yüzünü buruşturarak sinirle saçlarını karıştırıp "Hasiktir kesin birinin büyük bedduasını aldım bela değil resmen çifte belasın Duru Keskin!" Duru kıkırdayarak Savaş'ın yanağından makas alıp "Bunlar iyi günlerin Savaş Korel ben daha yeni başlıyorum" deyince Savaş kasılarak boğuk bir sesle "Sadece 4 ay, 4 ay sonra benden çekeceğin var Duru Keskin hemde en ağırından" Duru kendinden emin bir şekilde Savaşa bakarak "Tabi canım bende 4 ay sonra yanında olacak kadar aptaldım ya?" Savaş alaycı bir gülüşle "4 ay geçmeden sana bu sözlerini yedirecem hemde zevkle çifte bela!" diyerek kendinden emin bir şekilde odadan çıktı... ** Önemli Bilgilendirme: Yazıp paylaştığım ilk kurgum bu yüzden hatalarım çok olabilir lütfen ona göre okuyup yorum yaparsanız sevinirim😉😍Complete
Kusur
Büyük bir kusurum vardı. Bu kusurla kim beni sevebilirdi? Ben bile kendimi bu kusurum yüzünden sevmeyi becerememişken kim beni sevebilirdi? ~~~ "Bu benim kusurum." dediğimde başını iki yana salladı. "Benim için değil." dediğinde bakışlarımı yerden kaldırdım. Ona baktığımda gülümsedi. "Benim için kusur değil, Betül. Bu benim için kusur değil. Ben seni her halinle seveceğim. Seviyorum." dediğinde bakışlarımı kaçırdım. Utanmıştım. Hem de mutlu olmuştum. Benim kusur olarak gördüğümü o kusur olarak görmüyordu. Beni her hâlde seveceğini söylüyordu. Bunun anlamı büyüktü. Benim gibi birisini her hâlinde sevmek her adamın işi değildi ama Süleyman beni her halimle seveceğini söylüyordu. Her halimle seviyordu. Süleyman etiketinde 1.sırada. (08.01.2024)
"Dersim başlamak üzere, görüşürüz!" Çağla'ya seslenirken yere oturmuş olan grubun yanından aceleyle geçtim ve kendi amfime doğru adımladım. O sırada gözüme çarpan panodaki duyurulara bakarken duraksamama engel olamadım. Ev arkadaşı arayan bir sürü ilanla karşılaşırken şaşkınlık, biraz da sevinçle telefonumu çıkardım ve ilanları bir bir fotoğrafladım. "Ev arkadaşı mı arıyorsun?" Arkamda duyduğum sesle sıçrarken korkuyla birkaç adım geriledim ve bana gülümseyerek bakan Pusat Dağdelen'i gördüm. Kalbim, tüm hızıyla çarparken benim bu korkmuş halime güldü ve birkaç adım atıp eliyle ilanlardan birini işaret etti. "Eğer öyleyse bu ilana özellikle bakmanı öneririm." Onun parmağıyla işaret ettiği kâğıt parçasına bakarken yazan isime ve yanındaki numaraya baktım. Pusat Dağdelen 05*** *** ** **
More detailsContent Guidelines