KAN KOKUSU

Siyahın koynunda büyüyen küçük çocuk gözünü sabahın ilk ışıklarına açtı. Ufacık ellerini geriye doğru açıp derince esnedi. Güneş tüm ışığını dar odaya yayarken genişçe gülümsedi. Her şeye inat yüzündeki tebessüm varlığını daima koruyordu. Küçük bedenine rağmen omzuna yüklenen duyguları ömür boyu taşıyacağını bilmeden küçük adımlarla salona doğru yürümeye başladı.

...

Merdivenin basamaklarını birer birer inmeye başladı. Fakat kalbine inen keskin sızı adımlarının durmasına sebep olmuş, elleri göğsünü bulmuştu. Ardından etrafta dolanan kan kokusu burnunun direğini sızlatmıştı. Bu duyguları tanımayan bedeni kötü sinyallerin habercisiydi. Korkak adımlarla basamakları inip salonun girişine kadar ağır adımlarla yürüdü.

...

Yerde kanlar içinde yatan bedenlere değen irisleri büyüyerek kızıllığa boyanmıştı. Ürkek bakışları sağını solunu kontrol ederken yerdeki kan göletine bulanan ayaklarını umursamadan yere oturdu.

....

Yabancı duyguların ve de çocuk hislerin hakimiyeti altında kalan Barlas'ın gözlerinden bir damla yaş düşerek kan göletine damladı. Kanı ile birer birer buluşan gözyaşları tükenmek bilmeden artıyordu. Elleriyle sarı saçları okşayıp sessizce fısıldadı.

"Cennet güzel midir?"