Hiçliğim.

Hiçliğim.

coolqueenofblack

Reads 241
Votes 12
Parts 3

Ongoing

Last published Wed, Jan 28, 2015

"Tüm hayatım hiçlikten ve karanlıktan ibaretti benim.Simsiyahtım ben.Sonra sen girdin hayatıma.Hiçliğime anlam katar oldun,karanlığıma ışık.Siyahlığıma ise yeşil oldun sen.En sevdiğim renk yeşil oldu mesela.Yeşilin sen tonu oldu.Sen hayatıma anlam katar oldun,hatta tüm hayatım sen oldun.Nefesim oldun,oksijenim oldun,kalbim oldun.Yaşamayı senle gördüm ben.Hayatı sende gördüm.Hayat;yeşil gözlerine bakmadan,sarı saçlarınla oynamadan,kokunu nefesim bitinceye kadar içime çekemeden,o mükemmel gülüşünü göremeden çekilmez oldu.Hayatımı hayat yapan senken,sensizlik zor oldu..."

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines