Senin Gibi

"Sus artık! Yeter sus."

Musa abide yanıma geldi. Telefonu koltuğa atıp Bahar ablaya döndüm.

"Neden beni aldınız? Neden? Ben bir eşya mıyım?."

Hıçkırıklar arasında zor konuşuyordum.

"Lalinciğim sakin ol."

"Sakin falan olamam sizden nedret ediyorum! Herkesten nefret ediyorum. Beni ondan aldınız. Annemden ayırdınız.
Yeter artık tamam mı? Bıktım artık her seferinde ordan oraya savrulmaktan. Nerdeyiz? Bunu bile bilmiyorum. Sizi asla annem olarak kabul etmeyeceğim o parkta çocuklar oynarken siz beni zorla o araba koydunuz! Babam sizi nerden buldu? Söylesene!"

"Ufaklık iyi değilsin az sakinleş istersen."

"Lalin derinlerin doğru olabilir ama gerçekten seni onun elinden kurkarmak için yaptım."

"Beni ondan satın aldın."

"Ama beni dinle."

"Kimseyi dinlemek istemiyorum. Benim hayatım sizi ilgilendirmiyordu!."

"Anne sen içeri geç istersen."

"Musa susar mısın? Bana bak ben seni satın aldıysam da ordan kurtardım seni tamam mı? Çöplükte yasıyordun. Şuan olduğun yerle orası aynı mıydı?"