UNUTULMUŞ

UNUTULMUŞ

  • WpView
    Dibaca 25
  • WpVote
    Vote 0
  • WpPart
    Bab 1
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Min, Jan 18, 2015
WpInfo
Fiksi
Romansa
Soğuk bir mart akşamıydı sis sanki İzmir'i kollarının arasına almış uyutuyordu. Yemekten sonra odama çekilmiş  kitabımı okuyordum babam kapıda belirdi: - Melis, ben çıkıyorum evde kimse yok dikkatli ol. Evde annem yoktu çünkü ben onu hiç tanımamıştım annem beni 1 yaşındayken terk etmişti. Hem anne özlemini icimde yaşamış hemde o kadından nefret etmiştim. O kadın -annem- beni hiç özlemiş midir acaba? Babamı minicik bir bebekle terk ettiği için hiç vicdan azabı çekmiş midir ? Tamam bunlar içimi kurcalıyacak kuruntular ama bunları o kadından -annemden- öğrenmem ger... Aniden ard arda silahlar patladı hem de babamın gittiği yoldan. Kalbim sıkışıyor nefesim daralıyordu. "HAYIR OLAMAZ, BABAM OLAMAZ" Derken kapıya koştum evimiz 6 katta olmasına rağmen asansörü değil merdivenleri kullanmıştım bu yüzden 5-6 merdiveni birden. iniyordum. Evet karşımda yerde yatan bir ceset ama babam mı göremiyorum gözlerim kararıyor hayır bayılamam şimdi olmaz onun kim olduğunu öğrenmeden olmaz.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan